Naakt in de storm van het leven

Gisteren heb ik voor het eerst ervaren hoe het is om in shock te zijn. Ik heb ervaren hoe het is om niet meer te kunnen voelen, hoe het is om zo naakt in de levensstorm te staan dat voelen niet meer lukt, dat beseffen maar niet lukt en dat nadenken zelfs een vreemd concept lijkt.

En dan de kale feiten…. Ik ben ziek, ongeneselijk ziek. Ik besef nog steeds amper dat dat waar kan zijn maar het is de naakte waarheid. Mijn brein is ongeneselijk ziek. Er vindt een kwaadaardige celdeling plaats die niet te stoppen is. De effecten van die kwaadaardige celdeling (tumoren) zijn te bestrijden maar het feit dat ze ontstaan is niet oplosbaar met de huidige medische kennis en kunde.

Ik kom de komende 9 maanden in een traject van bestraling en chemotherapie terecht. Doel hiervan, en van alle behandelingen daarna, is niet het stoppen van het probleem, dat is immers niet oplosbaar en vandaar de term ‘ongeneselijk’. Doel van alles de komende maanden zal zijn om een stabiele situatie te creëren voor zo lang als mogelijk is. En natuurlijk is de vraag aan bod gekomen wat ik mag verwachten, of nog op mag hopen. Het antwoord op dit soort vragen is bijna altijd mistig, zo ook bij mij. Het kan op vreselijk korte termijn fataal mis gaan maar er zijn ook patiënten met deze diagnose die na (ruim) 10 jaar nog steeds zinvol behandeld worden. En ergens in die bandbreedte moeten wij een weg zien te vinden.

Bij zulk vernietigend nieuws lijkt er geen licht meer te zijn. Maar toch, toch zijn er een paar ‘meevallers’. De eerste is dat de behandelingen van de komende negen maanden relatief mild schijnen te zijn. Natuurlijk is het heftig om ruim 6 weken achter elkaar elke dag naar een stralingscentrum te moeten maar de bijwerkingen van dit soort straling en chemo schijnen relatief mild te zijn en niet te lijken op de vreselijke scenario’s die je vaak in films ziet. Er is geen garantie op geen bijwerkingen maar over het algemeen schijnen mensen met relatief weinig tot zelfs geen bijwerkingen door zo’n periode heen te kunnen komen. Een ander relatief voordeeltje lijkt te zijn dat de artsen aangeven dat ze over het algemeen een periode zien na die 9 maanden waarin de terugkeer naar het normale leven, dus ook naar het arbeidsproces, weer gewoon mogelijk is. Hoe lang die periode is, is dus de onzekerheid die vanaf nu een vast onderdeel zal zijn van ons leven. Het schijnt dus normaal te zijn dat als de behandeling aanslaat ik in staat moet zijn om met de fysieke en mentale capaciteiten een aantal jaren verder te gaan op het niveau van voordat deze levensstorm zich zo ruw aankondigde. En aantallen, tuurlijk ga ik voor de bovengrens maar het wordt de mentale uitdaging om ons als gezin te verzoenen met de zich zo ruw aandienende werkelijkheid van de eindigheid.

En is er dan nog licht, is er nog hoop? Gisteren was de eerste dag in mijn leven dat ik niet meer wist hoe ik ‘ja’ moest zeggen. En ook vandaag is ‘ja’ zeggen ingewikkelder dan ooit. Alles lijkt in scherven kapot gevallen te zijn. Hoop, dromen, idealen, verwachtingen, toekomstplannen, samen oud worden en zoveel meer van dat soort zaken lijken in het hart kapot gemaakt te zijn en eerlijk is eerlijk, dat doet onvoorstelbaar veel pijn en scheurt onze ziel met ruwe rafelranden geweldadig uiteen op een manier waar je je amper tegen lijkt te kunnen weren.

En toch, toch lukt het me alweer om een heel klein beetje te genieten van de narcissen die in de tuin omhoogkomen en te zien dat de lente ondanks alles toch wél aanbreekt en te voelen dat de warmte van de zon op mijn (letterlijk en figuurlijk) geschonden gelaat toch weldadig aanvoelt. Het zijn strohalmen in zware tijden en hoewel het zoeken is ze zijn er wel, ik ben nog steeds een beetje in staat ze te zien, kan er toch alweer van genieten en zal moeten gaan ervaren hoe ik mentaal ga reageren op het ‘indalen’ van dit nieuws dat op welke wijze dan ook een plek in zal gaan nemen in ons leven vanaf vandaag.

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

20 reacties op Naakt in de storm van het leven

  1. Els Ponjee zegt:

    Hoi Edwin,
    Wat een verschrikkelijk bericht!! Heel moeilijk om te beseffen dat er zoiets ergs waar kan zijn. Ik leef heel erg mee met jullie en ik hoop dat je steeds meer kan genieten van alle dingen om je heen!
    Els Ponjee

    Like

  2. Andrea zegt:

    Pfff, even geen woorden voor, hartverscheurend dit. Ik weet niet echt wat ik moet zeggen of schrijven naar je…Ik kom nu even niet verder dan jou en je gezin héél veel sterkte en kracht toe te wensen de aankomende tijd.

    Like

  3. George zegt:

    Hoi Edwin,

    Wat een rauwe waarheid voor jullie en wat kan je er indringend over schrijven. Hoewel fysiek een eind weg zijn mijn gedachten erg dicht bij je. Dat je nu nog positief licht kan zien zegt alles over jouw energie, kracht en levenshouding. Met die bewondering blijf ik jou en jullie veel sterkte wensen met het verwerken van dit nieuws en de gevolgen die dat heeft.

    Groeten, George

    Like

  4. Gert Mulder zegt:

    Hoi Edwin,
    Heel veel sterkte. We zullen proberen mee te leven. We wensen je ( en je gezin ) kracht om dit te kunnen verwerken en op te pakken!
    Hoop je nog eens te spreken.

    Gert

    Like

  5. Maurits zegt:

    Met stomheid geslagen. Wat een bericht. Heel veel sterkte nogmaals, ook voor al je naasten. Gr. Maurits

    Like

  6. André Maranus zegt:

    Edwin, wat een nieuws. Bijzonder krachtig dat je erover kunt en wilt schrijven.
    Ontzettend veel sterkte toegewenst met het verwerken van het verdriet…
    Groetjes, André

    Like

  7. Leen Versluijs zegt:

    Edwin wat een bericht ben werkelijk met stomheid geslagen ik vind het bijzonder knap dat je dit allemaal kan verwoorden in je blog. Jullie allemaal ontzettend veel sterke toegewenst na zo een verschrikkelijk bericht Groeten Leen en Jannie

    Like

  8. Wiel Hacking zegt:

    Hoi Edwin, hier word ik heel stil van. Niet alleen het verschrikkelijke bericht zelf, maar ook de manier waarop je erover schrijft. Voor het eerste wens ik jullie veel wijsheid en kracht toe, voor het tweede heb ik groot respect. Groet, Wiel

    Like

  9. Simonne De Pooter zegt:

    Dag Edwin,
    Hoe moet een mens reageren na zo’n nieuws.
    Ik kan jou niet persoonlijk maar door mijn beste vriendin Heleen.
    Wat ik jou en jou familie wil zeggen is, dat ik elke dag aan jullie denk en probeer e bidden voor jullie op mijn manier.
    Wat een wonder dat je kunt genieten van de lente, ja de schepping biedt troost waar al het andere even wegvalt.o
    Ik bewopn der jou dat je ondanks alles de ûre schoonheid van de natuur kunt bewonderen en laten binnenkomen in deze moeilijke dagen.
    Ik ben blij voor jou en jullie dat je dat lichtpuntje omarmd,dat je even optilt uit de momenteel schijnbare uitzichtloosheid.
    Ik steun jullie, de sterkte die je toch hebt is van een hoger nieveau dan het alledaagse,daar ban ik dankbaar voor,samen met jullie zou ik maar zeggen,dit wou ik even kwijt.
    Simonne

    Like

  10. bewustzin zegt:

    Je bericht heb ik met een gevoel van verslagenheid gelezen. En voor wie mij kent: het gebeurt me niet snel, maar ik ben even zonder woorden. Ik weet geen woorden van troost of bemoediging, van hoop of de sterkte van de innerlijke kracht. Soms is stilte het beste antwoord. Ik wens je in ieder geval enorm veel sterkte om met deze zieke-jij een zekere mate van omgang te kunnen vinden en een nieuwe balans. Maar verder… ik ben er echt stil van…

    Like

  11. Ellen zegt:

    Edwin en Lidewij,
    Sprakeloos!
    Jullie zijn in mijn gedachten.

    Gr Ellen

    Like

  12. marco zegt:

    hoi edwin

    jemig wat een nieuws
    ben er stil van en weetniet goed wat ik moe schrijven
    heel veel sterkte voor jullie we leven met jullie me

    gr marco kloet

    Like

  13. Leonie zegt:

    Jeetje even geen woorden.
    Ik denk aan jullie

    Like

  14. John van Bremen zegt:

    Hoi Edwin, zoals je wellicht weet leven wij in dezelfde situatie sinds maart 2013. Steun van mensen doet goed, maar in deze wereld dendert iedereen op individuele basis voort. Hoe Lidewij zich voelt kan ik me maar al te goed voorstellen, en ik kan je vertellen dat het klote is, en klote blijft. Met afgunst kijk ik al 1,5 jaar naar mensen die met z’n 2-tjes genieten van een oude dag, tja, dat krijgen wij niet meer. Zin om aan de tuin te beginnen? waarom? voor die paar jaar? Uitzicht op een partner die aftakelt, ik kan je vertellen dat er geen slechtere vooruitzichten zijn. Kun je nagaan hoe Ada zich moet voelen? Dat weten alleen mensen zoals jij. Ada is ook in Tilburg bestraalt aan de hersenen, en heeft nu chemo voor het leven. (Helaas) krijg ik nooit een reactie op mijn berichten maar wil je 1 tip geven: ga eens met Ada rond de tafel, die kan je er helaas alles over vertellen. Heel veel sterkte, 1 lichtpuntje wil ik je meegeven: na een aantal maanden gaat de situatie wennen en komen er ook weer echte mooie momenten. Op de dood zijn wij volledig voorbereid, en ken mensen op leeftijd die er nog nooit bij stil hebben gestaan. Ik heb rust in 1 gedachte: ik ga mn partner op redelijk korte termijn missen, maar gelukkig wordt niemand 400 jaar. De tijd gaat snel, ik heb alle mooie dingen vh leven meegemaakt. Een paar 10 jaar korter is minder dan een druppel op de gloeiende plaat in de eeuwige tijd. Ik heb er vrede mee.

    Like

  15. frankvdj zegt:

    Edwin,
    Ik kan me nu heel goed voorstellen dat je bij het ontvangen van dit nieuws geen woorden had..
    Dat zelfde gevoel overvalt ons bij het lezen van je bericht hierboven…
    Dit moet ontzettend zwaar zijn om hier mee om te gaan.

    En om dan toch weer te zien hoe je bewust/onbewust oog houdt voor postiieve dingen om je heen..
    Het is voor mij wederom de bevestiging van je moed, kracht en doorzettingsvermogen..
    Maar ik denk dat het voor ieder duidelijk is dat jullie hoe dan ook nog een behoorlijk ruwe zee voor de boeg hebben..
    Ik wens jullie dan ook heel veel sterkte op het vervolg van deze reis.

    Frank van der Jagt

    Like

  16. Ronald zegt:

    Edwin, helemaal stil van. Even geen woorden. Sterkte !

    Like

  17. Betty Vonk zegt:

    Dag Edwin,
    Ja inderdaad. Hier word je inderdaad helemaal stil van.
    Leef met jullie mee!!!!!!
    Betty Vonk

    Like

  18. Martin Robesin zegt:

    Edwin,

    Tsja, dan ben je sprakeloos! Wat een ongelofelijke achtbaan van emoties.
    Bijzonder knap dat je de letters momenteel zo op ‘papier’ kan krijgen.
    Ik wens jou en je gezin heel veel kracht en sterkte toe.

    Like

  19. peter zegt:

    Hoi edwin van peter over blog gehoord dus heb gelezen, op afstand (ver) volgen wij jou, lidewij en myrdin, ga ook opa oma laten lezen als ze hi er zijn, je weet we denken aan jullie, tot later liefs groet uit k hoef

    Like

  20. Loes zegt:

    Heel erg voor jou en je gezin, Edwin.Probeer NU van de kleine mooie dingen te genieten, ik lees dat je daar al mee begonnen bent, veel sterkte toegewenst.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s