Hikes lopen

Vanaf mijn 6e jaar heb ik op Scouting gezeten. Dit heeft mijn pubertijd kleur en smaak gegeven. In die tijd heb ik veel hikes gelopen. Zware rugzak op, kookspullen en slaapzak erin en met een vriend en kaart&kompas op weg naar een groot avontuur. En uiteraard waren we overgeleverd aan de grillen van de posthouders die onderweg allerhande uitdagingen voor ons in petto hadden. Als een hike drie dagen duurde dan begon na zo’n 1,5 dag het punt waarop het een kwestie van ‘doorgaan’ of ‘volhouden’ werd. Ik ben geen volhouder, ik heb er niks mee. Je doet de dingen in het leven vol passie en/of enthousiasme en ‘volhouden’ is voor mij geen goede reden om dingen wel of niet te doen.

En toen, toen brak begin vorige week de 2e helft van deze gecombineerde bestralings- en chemo-periode aan. Het begon zwaarder te worden. Lichamelijk werd ik vanaf begin vorige week steeds vermoeider en ook mentaal werd het minder. Het dagelijks worstelen met drie maaltijden die ranzig ruiken en op z’n best naar karton smaken begon mentaal stevig door te wegen net als die rugzak aan het eind van de dag van een stevige hike. Ik begon het idee te krijgen dat ik aan het volhouden was en zoals gezegd, daar ben ik niet van. Ik begon tot mijn schrik te begrijpen waarom mensen soms halverwege zo’n gecombineerde kuur stoppen, het is gewoon zwaar zowel fysiek als mentaal. Ik heb de afgelopen maanden gezien dat ik veel kan hebben en dat mijn schouders flink wat last kunnen dragen en dat mijn ‘wezen’ in staat is flink wat last zodanig te duiden dat de last niet slechts een negatieve last maar ook een verdieping is van mijn levenservaring en soms zelf levensvreugde. Maar voor het eerst in lange tijd leek dat er even niet te zijn. Er waren bittere tranen, fysieke uitputting en soms zelfs dat mij tot dan toe onbekende gevoel van moedeloosheid.

Volkswijsheden bereiken nooit de status van ‘spreekwoord’ als ze slechts volstrekte onzin zouden bevatten. Dus ook achter deze wolken schijnt de zon. Afgelopen vrijdag begon ik die zon langzaam weer te zien. Enige geforceerde fysieke inspanning leverde weer goede moed op, wat is ‘endorfine’ een waanzinnig fijn stofje! Vrijdag begon de zon zoals gezegd weer een beetje zichtbaar te worden voor me en werden de dagen weer wat beter te dragen en kwam het concept van ‘genot’ en ‘plezier’ weer met kleine porties terug.

En dan zondag. Zondag was het palmzondag. Een mooi begin van de ‘goede week’ op weg naar Pasen. De kerkdienst is hier om 11.00 uur, de tijd dat ik normaal gesproken even slaap. De dienst duurde door het passieverhaal wat lang. Ik voelde me moe worden maar goed, even ‘volhouden’ hoorde ik mezelf nog denken….. Toen ik de pastoor bij het in ontvangst nemen van de hostie in de ogen wilde kijken lukte me dat ineens niet meer, mijn hoofd ging gewoon niet meer omhoog en ook de rest van mijn lichaam hield er mee op, de slaap zo leek het kwam onverbiddelijk en ik zakte ten overstaan van een propvolle kerk in elkaar. Ik kwam enige tijd later bij in de sacristie met bezorgd kijkende mensen om me heen en een ambulancebroeder aan mijn zijne. Na een paar glazen koud water kwam ik redelijk bij en kon nog net voorkomen dat ik naar het ziekenhuis werd afgevoerd. Fietsen was geen optie meer dus me op laten halen en naar huis. Een middagmaal hielp gelukkig en het slapen daarna deed nog net geen wonderen maar wel veel goeds.

Maar zoals gezegd ben ik geen ‘volhouder’, ik leef vanuit overtuiging en/of passie en wil de dingen die ik doe vanuit het hart doen zonder dat het concept van ‘volhouden’ om de hoek komt kijken. De afgelopen dagen (en nachten) heb ik dus stevig naar binnen gekeken om te zien waarom ik dit doe zodat ik het kan doen vanuit het hart en niet omdat ik aan het ‘volhouden’ ben. Ik weet (weer) waarom ik doe wat ik doe. Ik doe het omdat ik wil léven met hoofdletters, wil houden van met uitroeptekens, wil leren met kleurrijk geschreven vraagtekens, wil luisteren naar mijn levenslessen met gespitste oren, wil danken met blote knieën voor alle geneugten van het leven (wederom met hoofdletters), vader wil zijn met een trots kloppend hart, echtgenoot wil zijn vanuit een wederzijds liefhebbend hart, wil spelen op een spelbord met vrienden en ook op dat spelbord van het leven en voor alles wil ‘zijn’ met heel mijn ziel in dit voertuig dat we ‘lichaam’ noemen en daarmee leren en ervaren in dit leven wat er te leren en te ervaren is, zelfs als het pijn doet zoals nu.

Dat is dus het antwoord op de vraag ‘waarom ik dit doe’, waarom ik het er voor over heb en waarom ik niet vol hoef te houden, maar als het zwaar is kies voor het woord ‘ondergaan’ en nog liever ga voor het woord ‘leven’ met hoofdletters waarbij dat leven in vele vormen komt. Soms doet die vorm pijn, soms best veel maar ik ben er dankbaar voor dat het woord ‘ondraaglijk’ niet past, niet in zicht is en dat het ondergaan zodanig is, met hulp vanuit vele bronnen waaronder mijn naasten, vrienden, krachtbronnen diep in mijzelf en vlak daarbuiten én ook jullie, dát het ‘te’ ondergaan is en ‘te’ leven is en dat ik dat LEVEN nog steeds met hoofdletter durf te schrijven en kan schrijven. Ik heb het vaste voornemen dit leven nog vele jaren in deze vorm te leven en met gekleurde hoofdletters op de muren van mijn ziel te verven. En mocht dat niet op mijn pad liggen dan heb ik het vertrouwen en geloof dat dat dan in orde zal zijn, dat dat klopt en juist is. En tot die tijd heeft zo af en toe herbronnen een heilzame werking waardoor ik die potten gekleurde verf weer gevonden heb om het leven weer te verven. Ondanks dat daarmee de slopende effecten van deze behandeling niet ongedaan zijn gemaakt, weet ik wel weer waarom ik bereid ben ze te dragen, en dat is een geschenk zo aan het begin van deze goede week dat onvoorstelbaar groot is en waarvoor ik niet anders dan diep dankbaar kan en wil zijn!

Uitputting en rusteloze benen zijn een waanzinnig dwaze combinatie, ze hebben me vele doldwaze nachten bezorgd maar deze nacht zie ik (voor één keer) het nut van deze onbegrijpelijke combinatie in; dit blog is er uit voortgekomen! Ik verhef het Cruijffiaans gezegde ‘Ieder nadeel heb zijn voordeel.’ daarmee bij deze officieel tot spreekwoord!

Het ga jullie goed en je weet het inmiddels; laat vooral een reactie achter, ik lees ze graag en tot een volgend moment van contact op welke wijze dan ook.

Hartelijke groet, Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op Hikes lopen

  1. hagen763@planet.nl zegt:

    Goedemorgen het was even schrikken, afgelopen zondag. In de Magdalenazaal tijdens het koffie drinken smaakte het me niet meer.Ik was – ja ongekend – in gedachte met jou. Jij “Vader-echtgenoot-familie-vriend,maar vooral gelovig.Natuurlijk waren er de nodige nieuwsgierige vragen en ik heb ze ongewild genegeerd. Maar goed degene die later bij je kwam was “onze”huisarts Dr.van Peer. Onlangs heb ik een nieuwere versie Windows 7 ultimate compuer.Ik mis een hoop bestanden en mails.Maar goed ik ben blij zo je berichten weer te mogen lezen. Het ga je goed in deze week voor Pasen.Uiteraard blijf /-ven we bidden. NB/Er is geen ochtend viering Dinsdag in verband met de boete viering. Umberto

    Like

  2. Gert Mulder zegt:

    Hoi Edwin, heftig hoor. Ben blij dat je toch de zin van LEVEN nog kunt vinden. We bidden voor je dat je dat kunt vasthouden. Pasen is wat dat betreft een mooie tijd. Door de onmogelijkheden, toch LEVEN. Veel sterkte! Gert en Anita

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Gert en Anita, dank voor jullie gebed, wordt gewaardeerd! En Pasen is idd een mooie tijd om ‘de zaken’ eens goed te overdenken en op een andere wijze te doorleven. Hartelijke groet, Edwin

      Like

  3. Wilma zegt:

    Hallo Edwin
    Ik heb heel veel bewondering voor jouw manier van schrijven, dat je dit zo goed op papier kunt zetten je up,s en je down,s ik hoop wel dat je meer up,s zult hebben de komende tijd.
    Heel veel sterkte ik denk aan je.
    Groetjes Wilma.

    Like

  4. Albert en Aly zegt:

    Dag Edwin,
    We spreken voor de zoveelste keer weer opnieuw onze bewondering uit voor de manier waarop jij met deze ziekte omgaat! We volgen je echt op de voet! Steeds krijgen we het gevoel na het lezen van je blog, dat we zo intens zijn betrokken zijn bij je ziekte, je wel en wee en je gezin!.Het geeft ons zo’n enorm groot gevoel van betrokkenheid. En zo’n groot gevoel van bewondering,steeds weer opnieuw. Het is een gevoel alsof we midden in een boek zitten,door jou geschreven over je ervaringen met het omgaan van je ziek-zijn. We leven enorm met jou en je gezin mee!
    Heel veel sterkte! En laat Pasen voor jou en je gezin goed zijn! We denken aan jullie!

    Warme paasgroet uit Dwingeloo,
    Albert en Aly.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Dag Albert en Ally, fijn weer van u beiden te horen, dank daarvoor! Mooi om te lezen dat u beiden zo betrokken bent en dat mijn schrijfstijl daar blijkbaar op een aangename wijze aan bijdraagt, dank dus voor dat compliment. Nu ik u schrijf denk ik met een warm gevoel aan Dwingeloo en wens u aldaar een prachtige ontluikende lente toe in al haar onbeschrijfelijke maar wel te beleven schoonheid! Hartelijke groet, Edwin (uiteraard ook namens Lidewij en Myrddin)

      Like

  5. Lisa zegt:

    Hallo Edwin. Steeds lees ik weer met veel aandacht je blogs en weet je me steeds weer te raken met je beleving van alles wat er met je gebeurt. Zo menselijk en ook weer zo onmenselijk dat je dit allemaal moet meemaken. Maar het is een realiteit die je op een mooie manier beschrijft.
    Ik ga weer terug naar mijn realiteit van mama zijn en de gewone dagelijkse dingen, brandweer, oefenen en opleiden en in de avond een kopje koffie na een gezellige maaltijd. Tussen al die beslommeringen door gaan mijn gedachten, dankzij jouw blogs, wel eens even uit naar hoe mooi al die dingen zijn. Ik geniet er van. Ik hoop en lees ook dat jij ook kan genieten van die dingen die het leven het leven maken. En aan de andere kant zeg ik toch ook: hou je taai en houd vol!

    Like

  6. HoiEdwin zegt:

    Hoi Lisa, fijn weer van je te horen/lezen. Mooi om te lezen hoe je meeleeft en hoe het jou zelfs helpt intenser van het leven te genieten, wat een groots compliment! En ja ik geniet ten volle en dat gaat de ene dag helaas net iets beter dan de andere en over het algemeen best aardig. Hartelijke groet en uiteraard de groeten aan de collega’s als je ze ziet bij de Zuid-6 of een landelijke bijeenkomst, Edwin

    Like

  7. Hoi Edwin,
    Afgelopen zaterdag hadden we vaardigheidstoets in Oostburg en op een bepaald moment van de dag toen de regionale najaarsvaardigheidstoets ter sprake kwamen waren mijn gedachten extra bij jou.
    Want de overgave waarmee jij je inleefde voor het beoordelen van je collega’s kwamen bij mij in beeld en zeker die prachtig dag in Yerseke, standvastig weer, van ’s morgens om zeven uur regen tot ’s avonds laat! Het was bij de haven wanneer we erin waren gevallen konden we niet natter worden maar jij bleef in je rol.
    Na palmzondag het begin van de goede week op naar het feest van Pasen, mag dit jou extra sterken. De afgelopen dagen ben ik ook weer volop bezig met de voorbereidingen voor onze nachtelijke bedevaart van Westdorpe naar Oostakker Louders, deze is in het weekend na Hemelvaart in de nacht van 31 mei op 1 juni. (ik stuur je nog een affiche)
    In zal t.z.t. bij de grot een extra kaarsje voor jou laten branden.

    Edwin en familie alle goeds en kracht een Zalig Pasen.

    Carl

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Carl, laten we het volgende afspreken; als ik het red dan probeer ik in ieder geval even te komen kijken op de v-toets in oktober (mail me de datum even svp), wellicht overdag en/of bij de prijsuitreiking, lijkt me een mooi en gezellig moment en een mooie stip op de horizon! Als ik het me goed herinner van Yerseke konden we hoe dan ook al niet natter worden van alle regen die dag en ja, ik speel graag een rol tijdens oefeningen en dat heb ik die dag inderdaad met veel plezier ook gedaan. Ook de warme OvD-auto zo af en toe was dan wel even een verademing hoor…. 😉
      Dank voor je kaarsje, wordt zeer gewaardeerd. Hartelijke groet, Edwin

      Like

  8. Marlies Lampert zegt:

    Hoi Edwin,

    Als ik alle reacties lees, dan denk ik: wat kan ik nog toevoegen? Toch doe ik het, je vraagt immers niet voor niets om reacties. Ook ik lees met grote intensiteit jouw columns en leer er op mijn beurt ook weer van en haal er leerpunten uit voor de dingen die ik in mijn leven tegen kom en waar ik mee worstel. Al zijn die niet te vergelijken uiteraard met een wil om te LEVEN zoals jij die nu meemaakt, dat besef ik goed. Ik lig in een deuk bij je beschrijving van je goede gesprek met de paprika en zie het helemaal voor me! En zo zie ik jou meteen ook voor me met je doosje paprikareepjes waar je smakelijk van zat te eten tijdens een vergadering. Nooit geweten dat er zo’n verhaal achter dat doosje stoplichtkleurtjes zat en dat je daar in deze situatie weer uit kunt putten. Vervolgens probeer ik die methode zelf ook toe te passen op een situatie waar ik niet goed mee weet te dealen.
    Mooi hoe je alles beschrijft, hoe je jezelf, je gedachten, je emoties onderzoekt en tot de kern komt en ons daarin mee laat delen. Dank voor dat cadeau!

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Marlies, dank voor je reactie en wat een ‘eer’ en blijdschap dat mijn schrijven je zelfs dingen leert, mooi om te lezen! Ik geef graag cadeau’s weg, zeker vandaag op de verjaardag van mijn zoon maar met het ‘weggeven’ van mijn blogs krijg ik ook zoveel mooie cadeau’s terug zoals o.a. jou reactie, dank daarvoor!
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  9. Yvonne zegt:

    Ha die Edwin, ook ik volg je op de voet en lees je blogs graag. Zie er ook steeds weer naar uit. Je wijze van schrijven raakt en geeft zo weer hoe jij dit beleeft en daarmee ook anderen helpt op allerlei manieren. Goed dat je dat doet en daarmee het leven dat wij allen zo goed mogelijk leven ook steeds weer betekenis geeft en daarmee veel diepte inbrengt. Het ga je goed de komende tijd en een mooi Pasen. Voor ons gezin wordt dat de afsluiting van een goede vastenperiode die weer veel inzichten opleverde en diepgang bracht. Even afzien, voelen hoe het is om te matigen en niet de gemakkelijke manier van allerlei lekkere dingen tot je nemen maar continu zijn gang te laten gaan. Edwin, sterkte weer. Lieve groet, Yvonne

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Yvonne. Dank voor je mooie reactie en je complimenten. Mooi om te lezen hoe jullie als gezin om zijn gegaan met de vastentijd. Ik wens jullie veel mooie en warme momenten toe in deze goede week en uiteraard ook in de tijd daarna.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  10. Edwin,

    Ik lees je blogs altijd weer met veel interesse, ze zijn voor mij echter ook momenten van bezinning. Ik ben jaloers over de wijze waarop je je gevoelens weet te verwoorden en ook de kracht die je vanuit je inspiratiebronnen weet te putten. Je maakt mij bewust hoe belangrijk het is je leven te leiden en hiervan te genieten. Hierdoor ben je een inspiratie voor mij. Ik wil je veel sterkte wensen en blijf je blogs schrijven, ze zijn erg inspirerend en ik kan me voor stellen dat ze voor jou een uitlaatklep zijn. Ik ben in gedachten bij je.

    Bert van Sinttruije

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Bert, goed van je te horen/lezen. Wat een waanzinnig compliment dat mijn blogs voor jou momenten van bezinning zijn, dank je wel! Het cadeau dat je me geeft door te zeggen dat ik een inspiratie voor je ben raakt me diep en geeft me een opgetogen, dankbaar en warm gevoel. Nogmaals dank en lets keep in touch Bert. Hartelijke groet, Edwin

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s