‘Doornenkroon’

Vandaag zat ik in de kerk. Al rondkijkend viel mijn blik op de doornenkroon. De doornenkroon leek mijn blik te vangen en de metafoor die schuilt in dat symbool begon me te raken op meerdere manieren. Volgende week begin ik met een nieuwe chemokuur die qua dosering nieuw voor me is. Deze chemokuur draagt ‘doornen’ in zich die we tegenwoordig bijwerkingen noemen. Hoe scherp die doornen zijn en hoe diep ze me zullen raken weet ik nu nog niet. Ik ben er nieuwsgierig naar en voel uiteraard ook wel wat lichte spanning in deze dagen op weg naar de start van die nieuwe chemokuur.

Het woord doornenkroon herbergt echter twee woorden; het woord ‘doornen’ en het woord ‘kroon’. De kroon duidt voor mij op de overwinning van Christus op de dood en daarmee de eeuwigheid van het leven. In mijn metafoor duid ik die kroon als een overwinning op de ziekte in mijn lichaam. Dit ‘overwinnen’ is óndanks de doornen én dankzij de doornen.

Ik ben niet van het woord ‘overwinning’ omdat het duidt op een gevecht dat ik niet aan het voeren ben. Ook in een andere betekenis past het woord ‘overwinnen’ niet omdat de bij mij gediagnostiseerde vorm van kanker ongeneeslijk is en daarmee vanuit de westerse geneeskunde gezien in fysieke zin niet te overwinnen is. Toch eindigt de metafoor hier niet. Als ik het woord ‘overwinnen’ blijf gebruiken dan ervaar ik het alsof ik deze ziekte al vanaf dag één aan het overwinnen ben. Niet door te doen alsof deze niet bestaat, niet door er voor weg te lopen en niet door er aan onderdoor te (hoeven) gaan. De overwinning schuilt in het accepteren van de doornen die vaak erg scherp zijn en diep snijden in lichaam en geest. Door die doornen niet te veroordelen, niet níét te accepteren maar juist wél te accepteren vindt er een overwinning plaats op mentaal niveau die hopelijk een helend effect heeft op de fysieke ziekte in mijn lichaam.

En zo zat ik dus in de kerk met een metafoor die een marathon aan het rennen was in mijn hoofd en al rondjes draaiend zich steeds meer ‘ontwikkelde’ in de letterlijke zin van het woord dus ;ont-wikkelen. De wikkels vielen steeds verder weg en de metafoor bracht me meer en meer en plaatste de aankomende chemokuur in een licht dat ik nog niet op die wijze gezien had. De doornenkroon van volgende week wordt me niet door een ander opgezet maar zet ik zelf bij volle bewustzijn op. Daarbij zal ik de doornen accepteren, ja zelfs zal verwelkomen terwijl ik hoop, bid en verwacht dat de kroon uiteindelijk een overwinning zal blijken op het mentale niveau waar deze overwinning al maanden plaats lijkt te vinden én uiteindelijk wellicht zelfs op fysiek niveau.

En dan deze week. Onverwacht werd het toch nog een redelijk medisch weekje. Dinsdag om kwart voor drie (stipt) stopte mijn gehoor met ‘normaal doen’. Bijna al het geluid viel accuut weg en wat er over was klonk veel te hard. Dit ging gepaard met nogal wat desoriëntatie en daarmee de schik en angst want ja…….waar zou dit de voorbode van zijn….? Aangekomen bij de dokter kon ik gelijk door naar de eerste hulp van het ziekenhuis en daar lag ik dan weer in een kamertje vol met vragen bij mijn engel en mijzelf en bezorgd kijkende mensen om ons heen. De scan-arts en de neuroloog zagen geen accuut gevaar en gelukkig geen noodzaak om tot opname over te gaan. Wij dus naar huis met een afspraak voor de volgende dag bij de KNO-arts en de neuroloog. ’s-Avonds met een raar gevoel naar bed en toen ik rond 01.00 uur even wakker werd was het probleem weg (!). Euforie ten top uiteraard en ondanks dat gevoel toch nog redelijk kunnen slapen de rest van de nacht, dat leer je wel als je piket draait bij de brandweer! De volgende dag nog wel naar de artsen want de vraag bleef ‘wat is er gisteren gebeurt?’. Uiteindelijk is de verklaring dat de operatiewond binnen mijn schedel af en toe nog vocht veroorzaakt die in dit geval op mijn gehoorzenuw heeft gedrukt. Dit verklaart zowel de acute uitval als het acute herstel. Om in vaktermen te spreken was het heel snel opschalen en weer heel snel terugschalen.

Samen met een ‘dagje Utrecht’ i.v.m. een bezoek aan een genetisch arts een onverwacht medisch weekje. Ook dit keer ervaar ik weer de dikke mazzel die we in Nederland hebben met een hoogwaardige én paraat staande gezondheidszorg en daar prijs ik me elke keer weer gelukkig mee.

En er is ook goed nieuws! De vermoeidheid lijkt wat minder te worden. I.p.v. standaard twee maal per dag slapen is dat soms nog wel maar niet elke dag meer nodig. Ook het hardlopen blijft me redelijk goed lukken waarmee ik mijn fysieke conditie in stand weet te houden. En dit weekeind gaan we zelfs een dagje naar Ketltfest. Google er maar eens op. Ik zie uit naar een dag vol met vrije geesten! Mensen die qua leeftijd wel volwassen geworden zijn maar mentaal meestal niet in de valkuilen van het ‘volwassen worden’ getrapt zijn. Op dus naar een kinderlijk mooi fantasierijk weekeind in de hoop en gebed dat de vooruitgang stand mag houden in de chemoweek na dit weekeind. We gaan het zien en kijken zelfs die week vol vertrouwen en eerlijk is eerlijk ook met een beetje lichte spanning tegemoet.

Het ga jullie goed en je weet het inmiddels; laat vooral een reactie achter, ik lees ze graag en tot een volgend moment van contact op welke wijze dan ook.

Hartelijke groet, Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

23 reacties op ‘Doornenkroon’

  1. Leonie zegt:

    Heel veel genieten op Ketltfest 👍

    Like

  2. marco zegt:

    hoi edwin

    heel veel plezier op het keltfest, en sterkte komende week

    mvg
    marco kloet

    Like

  3. Dirk Jan zegt:

    Wat een goed beschreven metafoor over de doornenkroon. Zoals je de twee woorden uit elkaar trekt en gebruikt. De Heilig Geest geeft je veel kracht. Geniet hiervan. En natuurlijk ook van het komende weekend en veel sterkte komende week.

    Like

  4. Jan Witvoet zegt:

    Mooie woorden weer. Ga dr voor kerel en veel plezier op het keltfest. Denk aan je.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Jan, dank en het er voor gaan is een vanzelfsprekendheid, er is immers zo ontzettend veel om voor te willen gaan, ga ik dus zeker doen om te beginnen met een espresso en van ’t weekeind Keltfest (Doe eens gek, kom ook! 😉 Hartelijke groet, Edwin

      Like

  5. Dag Edwin,bij het lezen van je blog,komt de naam Franciscus van Assisi in mijn gedachten. De man die trouw was aan zijn innerlijke bron. De man die zich liet leiden door zijn hart!
    De ware ontdekkingsreis is geen speurtocht naar nieuwe landschappen maar het waarnemen met nieuwe ogen! En dat voel ik ook als ik je verhaal lees,Edwin! De geest van Franciscus van Assisi was een universele liefdeskracht,een bron waaruit iedereen kon putten.Franciscus wist die verbinding voelbaar te maken!”Vertrouw op wat je diep van binnen voelt”.
    Heel veel sterkte volgende week,Edwin! We zijn in gedachten bij je!
    En wensen je met je Lidewij en zoontje Myrddin een mooi keltfestweekend toe!
    Als we ruimte in ons appartement vrij komt doordat mensen door omstandigheden niet kunnen,zijn jullie de eerste die het horen!!!!

    Like

  6. Dag Edwin, Bij het lezen van je blog,komt de naam van Franciscus van Assisi in mijn gedachten! De man die trouw was aan zijn innerlijke bron. De man die zich liet leiden door zijn hart!
    De ware ontdekkingsreis is geen speurtocht naar nieuwe landschappen maar het waarnemen met nieuwe ogen. En dat voel ik ook als ik je verhaal lees,Edwin. De geest van Franciscus was een universele liefdeskracht,een bron waaruit iedereen kon putten. Franciscus wist de verbinding voelbaar te maken. “vertrouw op wat je diep van binnen voelt”, was zijn motto.
    Heel veel sterkte volgende week,Edwin! Wij zijn in gedachten zeker bij je.
    We wensen je samen met je engel Lidewij en zoontje Myrddin een mooi Keltfestweekend!

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Albert en Aly,
      Fijn weer van jullie te horen/lezen. Mooie beschrijving van Franciscus en nogal een compliment dat jullie die vergelijking maken bij het lezen van dit blog. In zijn motto kan ik me wel vinden, ik ga er nog eens mentaal op kauwen. Wellicht hebben we het er van’t zomer nog eens over met elkaar in het mooie Dwingeloo.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  7. bewustzin zegt:

    Prachtig om te lezen hoe sommige zaken in jouw gedachten een andere vorm krijgen, waardoor je als het ware danst met de scherpte van de dingen, totdat je het van je af weet te wenden als in een soort thai-chi oefening. En de doornen? Soms komen daar uit een dieperliggende kracht prachtige dingen tot bloei…

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Els, ‘Dansen’, dat is idd het juiste woord en zo voelt het vaak ook. Niet altijd hoor, soms is het daarvoor te rauw maar vaak lukt het me om ermee te dansen en het daarmee te plaatsen en een plek in m’n (ons) leven te geven.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  8. Gert Mulder zegt:

    Hoi Edwin, geniet van je ‘vrije’ weekend. Je weet, vanuit de brandweer, dat ‘vrije’ weekende sporadisch zijn, dus dubbel genieten! We zullen aan je denken volgende week, in de hoop dat het allemaal mee mag vallen.

    Grtjs. Gert

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Gert, dat genieten is me aardig gelukt, ’t was een mooie dag gisteren en dat geld voor vandaar ook hoewel het uitzicht van morgen toch wel wat spanning oplevert. En je opmerking over ‘vrije weekeinden’ bij de brandweer is wel erg actueel, ik lees net over een GRIP2….. Hartelijke groet, Edwin

      Like

  9. Carl de Hulsters zegt:

    Hoi Edwin,
    Wederom een geweldig verhaal, onvoorstelbaar hoe jij de vele verhalen terug brengt in je eigen situatie. Zondagnacht rond 00.45 uur vertrek ik samen met ca. 50 mensen op bedevaart naar het Vlaamse Lourdes Oostakker. Een nachtelijk wandeltocht van 55 km met ’s morgens om 07.00 uur een Heilige Mis in de Basiliek. Ik zal zeker die nacht en dag aan jou denken en een kaarsje ontsteken in de Lourdesgrot voor een goed verloop van de volgende chemokuur.
    En geniet van een geweldig Keltfestweekend.
    Alle goeds,
    Carl

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Carl, ik hoop (en verwacht) dat je een mooi dag hebt in Lourdes Oostakker. Dank voor je kaarsje en hoewel dit weekeind geen optie was wellicht ga ik de volgende mee. Hartelijke groet, Edwin

      Like

  10. Hallo Edwin,

    Ik lees jouw blog altijd met heel veel plezier. Dat klinkt (gezien het onderwerp) een beetje vreemd. Maar de manier waarop jij met woorden speelt, deze keer weer doornen-kroon en ont-wikkelen vind ik zo knap. Daarbij blijf ik op de hoogte van jullie wel en wee. Iedere keer aan Rutger en Yvonne vragen is/kan ook vervelend voor hen zijn.

    Verder heb ik heel veel bewondering voor jouw (en Lidewij’s) doorzettingsvermogen. Toch iedere keer weer de mooie, lichte dingen zien i.p.v. diep in de donkere put te duiken, chapeau.

    Dus: heel veel sterkte weer met de nieuwe kuur en fijne dagen voor jullie gezin.
    Groetjes, Ineke

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Ineke, leuk weer van je te horen en jemig, wat een compliment zeg, die durf ik bijna niet in ontvangst te nemen. Fijn om je betrokkenheid op deze wijze te voelen. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik ’s ochtends bij jullie naar beneden kwam en dat er al een extra croissant in de oven lag omdat je aan de schoenen al had gezien dat er loggés waren….. :-). En mocht je eens in de buurt zijn, weet dat je altijd welkom bent, net als ik dat altijd bij jullie was! Hartelijke groet, Edwin

      Like

  11. frankvdj zegt:

    Hoi Edwin,

    Als het goed is ben je intussen weer een bijzondere ervaring rijker (Het Keltfest)…
    Benieuwd hoe dat geweest is trouwens 😉

    Het is jammer genoeg een tijdje geleden dat ik t laatst op je blog gereageerd heb maar niet omdat ik, of beter, ” we” het niet volgen hoor 🙂
    Soms komt het er gewoon niet van om direct een passende reactie te geven want soms moet dat wat je geschreven hebt even “bezinken” …. en dat is alleen om zo te proberen te begrijpen wat jullie zo allemaal meemaken. Ik schrijf bewust jullie want het is wel duidelijk dat dit een proces is waar jullie als gezin mee te maken hebben. Maar een proces waar we ook zien dat jullie samen sterk staan. Ik weet het is al veel keren gezegd maar het blijft bewonderenswaardig om te zien hoe jullie met dit alles omgaan en iedere keer positieve zijden weten te ontdekken aan situaties waar veel mensen het hoofd zouden buigen.

    Ik ben er ook van overtuigd dat jouw ogenschijnlijke nuchtere relativeringsvermogen ook voor heel wat mensen een bron van inspiratie is. Wij hopen dan ook van ganser harte dat je dit nog heel lang op deze manier mag blijven doen.
    Groet,
    Frank en Bianka

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Frank en Bianca. Yep, idd een ervaring rijker en het was gezellig zoals verwacht en heerlijk om een dag lang goede muziek te horen en alleen maar vrije geesten om je heen te hebben van mensen die wel groot maar niet volwassen zijn geworden in die zin dat ze de ‘serieusheid’ van het volwassen zijn achterwege laten, heerlijk.

      No excuses svp over het wel of niet reageren. Doe het op je eigen manier en laat het ‘inzinken’ zo lang als het nodig heeft om in te zinken. Ik heb geen verwachtingen in die richting, vind het prettig om te lezen hoe mensen het blog ervaren, beleven en/of doorvoelen maar ‘verwacht’ uiteraard niet van mensen dát ze reageren, ’t zou wat zijn zeg… 🙂

      Bedankt voor jullie enorme compliment. Ik neem deze niet makkelijk tot me omdat ik het nogal wat vind om ‘inspiratiebron’ genoemd te worden. Toch heel fijn dat je het zo ervaart en mooi dat je in staat bent je te láten inspireren, dat is wat mij betreft een van de voorwaarden om de hiervoor genoemde ‘serieusheid’ van het volwassen zijn te kunnen blijven relativeren en de volheid van het leven te kunnen blijven zien en ervaren.

      En ik hoop met jullie dat dat ik dit idd nog héééél lang mag blijven doen.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  12. Herman Zegers zegt:

    Hoi Edwin,

    Ik wou je melden dat ik een paar keer per week je gevoelens en bevindingen met veel respect lees op je blog. Ik in ieder geval, maar ik weet zeker ook alle lezers, bekijken het leven hierdoor op een andere manier en plukken de kleine positieve momenten van de dag. Ik wens je het alleberste toe.

    Groeten,
    Herman

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Herman, Leuk weer van je te horen en dank voor je enorme compliment. Als dat mijn bijdrage mag zijn dan stemt me dat dankbaar. ‘T is een heftige ziekte maar dat ik er via dit blog mee mag/kan doen wat je beschrijft dan verzacht dat een hoop. ‘T maakt het dan wellicht niet helemaal goed maar het verlicht de mentale pijn wel wat.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s