Syntax error, again!

Een korte update over de afgelopen dagen.

Afgelopen zaterdag was een ‘rare’ dag. Er gebeurde van alles in m’n hoofd en ik kon niet plaatsen wat. Een overwinningsgevoel n.a.v. voetbal is tot daaraan toe maar dit wat toch echt iets ‘te’…. :-). Op enig moment leek het kwartje te vallen en bedachten we dat dit wel eens insultjes konden zijn. Na uren lang ‘insultjes’ de HAP gebeld en voor ik het wist lag ik op de brancard in de ambu op weg naar het ziekenhuis. Het mirakel van een paar dagen eerder (zie vorige blog) gebeurde nu niet dus ik lag op de SEH met insultjes en al. De neuroloog trok bleek weg en gaf een anti-epilepticum. Dat gaf een effect dat ik nooit weer hoop mee te maken. Ik ging al stuiterend en gillend tegen het plafond alsof ik een full-scare-insult kreeg. Ik zou kunnen zeggen ‘weer een ervaring rijker’ maar deze ervaring had ik liever aan me voorbij laten gaan. Daarna volgende een opname op de AOA (acute opname afdeling) waar ik nu nog lig.

Vandaag was het net als vorige keer na het insult alleen maar slapen, de hele dag door. Hondsmoe en dat is moeier dan een gezond mens zich voor kan stellen. Pas nu een heel klein beetje energie in m’n lijf en hopelijk kan ik lang genoeg wakker blijven om vannacht weer te kunnen slapen. Vast wel, ik kan nog wel een week slapen als ik m’n lichaam zo voel. Vandaag is nog een EEG gemaakt om de hypothese van epilepsie te kunnen bevestigen maar daar kwam geen eenduidig beeld uit. Nu aan het infuus om de doorlopende insultjes te stoppen en ook m’n reguliere medicatie is verdubbeld.

Kortom, een hoop heisa en gedoe en daarbij bakken met tranen van verdriet. Ondanks dat toch ook dankbaarheid voor de beschikbaarheid van de zorg in NL, ook in het weekeind. Dat geeft een veilig gevoel en zelf met m’n zoontje kon ik het er op die manier over hebben omdat we vaak genoeg bij het jeugdjournaal zien hoe slecht het in sommige landen is en dat het niet leuk is dat papa naar het ziekenhuis moet maar dat het wel een mazzeltje is dát zo’n ziekenhuis er is en de doktoren er gewoon zijn in het weekeind. Dat tovert ook bij de kleine een glimlach op het gezicht en dat doet pa uiteraard ook goed. Verder natuurlijk erg leuk dat een ziekenhuisbed met allerlei knopjes omhoog, omlaag, naar voren, naar achteren etc kan. De kleine man had het sneller door dan pa en als iets me goed doet is het wel het kinderlijk pleizer van de kleine man en de steengoede zorg van mijn engel die allerlei lekkers voor me geregeld heeft en aan een stuk door appels voor me snijdt en dat ook nog een keer allemaal vervuld van liefde. Natuurlijk balen maar ik tel ook m’n zegeningen en daarvan waren er veel vandaag in de vorm van mijn gezin, goede vrienden en deskundig en behulpzame verpleegkundigen en artsen.

Hoe lang ik hier moet blijven ligt in de toekomst verscholen maar tegen die tijd vast een update op dit blog en in ieder geval via twitter (@hoiedwin).

Hartelijke groet, Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Syntax error, again!

  1. John van Bremen zegt:

    Hey Edwin, wat een nare gebeurtenissen. Hoop dat je snel weer naar huis mag, en dat het op één of andere manier beheersbaar mag worden. Bewonder je strijdlust, hou de moed erin!

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi John, hoop het ook, wellicht eind van deze dag maar de wijze waarop de arts zijn BOB-proces doorloopt is me niet helemaal duidelijk…..:-) En de moed erin houden gaat lukken, lijkt als een soort teflonlaag in het basisontwerp ingebakken te zijn. Hartelijke groet, Edwin

      Like

  2. Lisa zegt:

    Sterkte Edwin! Soort van brainstorm….maar dan anders. Hoop dat de rust in je hoofd snel terugkeert.
    Groetjes!

    Like

  3. Edwin,we zijn in gedachten bij jou,Lidewij en Myrddin!

    Like

  4. immprest zegt:

    Het zit je ook niet mee. Hou vol, veel sterkte!!

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Martine, Was even flink balen dat ik (weer) in die ambu lag maar aan de andere kant hoef ik niet een week lang in een oude jeep naar een of ander wazig kliniekje in de binnenlanden van Afrika waar ze hooguit pleisters hebben. Wat dat betreft zit het ons behoorlijk mee denk ik dan!
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  5. Jan Witvoet zegt:

    Leef toch weer met je mee vriend. Sterkte weer en blijf strijden.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      He Jan, dank je wel. Strijden doe ik niet zoals je weet maar doorgaan doe ik hoe dan ook en als ik nu naar buiten kijk schijnt het zonnetje en staan de bomen vol in het blad. Reden genoeg dus om stevig door te gaan lijkt me zo…. 😉
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  6. Arjan Miedema zegt:

    Hoi Edwin, jeetje wat een belevenissen weer. Hoop voor jullie dat de nieuwe medicatie goed aanslaan. En snel weer naar huis. Erg knap en krachtig zoals je je verhaal deelt. Zet ‘em op!
    Hartelijke groet,
    Arjan

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      He Arjan, leuk van je te horen/lezen! Medicatie lijkt goed aan te slaan en met een beetje mazzel vandaag naar huis. Groeten aan Rinus & Pé als je ze ergens ziet in het Grunneger laand…. 🙂 Hartelijke groet, Edwin

      Like

  7. Tjee, Edwin, chapeau. Hoe je ondanks al deze (heel) vervelende ervaringen toch moed kunt houden en aandacht voor Lidewij en Mirddhyn. Super.
    Heel veel sterkte. Ineke

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      He Ineke, die ‘moed’ zit er blijkbaar stevig ingebakken. De moed opgeven of moedeloos worden is simpelweg geen optie. En aandacht voor mijn gezin is geen moeite maar een enorme energizer die me stevig op de been houdt.
      Fijn van je te horen en je weet het hé…;als je in de buurt bent… Hartelijke groet, Edwin

      Like

  8. Joke de Lange zegt:

    Hoi Edwin,

    Heel veel sterkte gewenst en hopelijk mag je snel weer naar huis!

    Groetjes,
    Joke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s