Ont-moeten

‘Ont-moeten’, ik heb het altijd een mooi woord gevonden. Het woord gaat over het stoppen met ‘moeten’. Ik dacht dat me dat redelijk af ging maar dat blijkt toch wat anders te liggen. Ik ‘moet’ van alles vind ik zelf. Eén van die dingen is werken. Ik ben nu bijna 10 maanden niet op mijn werk ‘aan het werk’. Wel werk ik me al 10 maanden een slag in de rondte maar dan op een ander vlak dan dat van mijn werkgever. En de ellende is dat je bij het werken aan beter worden niet zomaar pauzes of vakantiedagen krijgt, laat staan een CAO… 😉 Voordat ik met mijn chemoweken begon, had ik weer redelijk wat energie en ik vond dat het tijd werd om die energie weer in mijn werk te steken. Waar kwam dat ‘ik vind’ of ‘ik moet’ vandaan? Ik denk dat ik van huis uit een mooi, en naar nu blijkt, ook belemmerend arbeidsethos heb meegekregen. Mijn vader werkte bij de PTT en hard werken was de norm, ook als het soms even niet gaat. Ik ben mijn vader dankbaar voor zijn voorbeeld in deze maar het vinden dat je weer aan het werk ‘moet’ (en gelukkig ook wil) kan ook een belemmering zijn en dat was/is het bij mij aan het worden. De energie léék er wel te zijn maar dat was maar met hele kleine beetjes buitenom de rustmomenten op de dag. En toen kwam ook nog de 1e chemoweek die ik wel even probleemloos dacht door te komen. Dat leek dan ook nog redelijk te gaan maar een reeks met insulten, HAP-arts-bezoeken, ziekenhuis-bezoeken & -opname en medicijnvergiftiging gooiden roet in het eten. Het werd een nogal geforceerd ‘ont-moeten’, ik had niks meer te willen laat staat te ‘moeten’.

Dat ‘ont-moeten’ is een thema geworden omdat te veel willen maar vooral té veel moeten niet vóór maar tégen me werkt. Het leven vloeit in een bedding waar ik maar heel beperkt invloed op heb. Die bedding is van nature in orde en elk obstakel heeft, naar mijn vaste overtuiging, als je zijn ware aard herkent, zijn eigen functie. Het vinden dat het sneller moet, belemmert dat herkennen en belemmert daarmee het vloeien van mijn leven in die van nature juiste bedding. Vertrouwen, waar ik eerder over geschreven heb, is meer dan een paar letters op papier maar ook het er van uit durven gaan dat de juiste obstakels op het juiste moment komen en dat zij de terugkeer naar mijn werk niet belemmeren maar wellicht juist ondersteunen. Het blijft een lastig punt maar het is beter lastige punten en wellicht niet productieve overtuigingen onder ogen te zien, dan er in door te blijven modderen. Het is voor mij dus tijd om te ‘ont-moeten’ en er op te vertrouwen dat mijn leven stroomt in het tempo dat goed voor mij is en dat de bedding waarin het stroomt de juiste is. Dit kan inhouden dat werkhervatting wat later aan bod komt maar ‘ont-moeten’ zou ook wel eens de sleutel kunnen zijn tot werkhervatting op precies het juiste moment zonder dat dit de verre toekomst is.

Waar gaan bovenstaande twee alinea’s over? Ze lijken te gaan over werk etc maar dat is maar ten dele zo. Het gaat over een veel breder pallet dan slechts werk maar in de essentie om het volgende; Een overtuiging botst met de realiteit van mijn leven. Wilskracht lijkt dan te helpen om mijn leven te persen in het keurslijf van mijn overtuiging(en). Maar zo werkt het dus niet. Overtuigingen blijken productief te zijn in bepaalde fasen van mijn leven terwijl ze me in een andere fase in de weg kunnen zitten en dat ervaar ik nu. Moeten ze dan overboord? Daar geloof ik niet direct in. Het is tijd die overtuiging(en) bij de kop te pakken, te ontleden en dié elementen die goed voor mij zijn te behouden en afscheid te nemen van dié elementen die me belemmeren. Er blijft vast en zeker een gezonde werklust over en ik neem wellicht afscheid van het ongezonde ‘moeten’ wat me weer terugbrengt op het ‘ont-moeten’ waar ik dit blog mee begon.

De cirkel van dit blog is bijna rond waarbij de conclusie voor mijzelf is dat er sprake is van groei. Gelukkig niet in fysieke vorm want dat probeer ik met chemo etc. juist te vermijden maar nu gaat het over geestelijke groei door het ontginnen van mijn eigen onbekende (onderliggende) patronen. Ik mag weer zien dat deze snoeiharde periode in mijn (ons) leven toch weer lessen in zich draagt die bijdragen, niet belemmeren en voor-al een ‘blessing is disguise’ blijken te zijn.

Het ga jullie allen goed. Laat vooral een reactie achter op dit blog als je je hiertoe geroepen voelt, ik lees ze met veel plezier en dankbaarheid. Hartelijke groet,

Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

13 reacties op Ont-moeten

  1. toonwillemse@home.nl zegt:

    Dag Edwin,
    een hele herkenbare blog voor mij deze keer en heel goed geschreven.
    Ik realiseer mij dit jaar hoe sterk je moet zijn om te werken, zowel geestelijk als fysiek.
    5 jaren heb ik graag willen werken maar ik moest steeds onder ogen zien dat dat gewoon niet lukt. Nu ben ik in een fase dat ik mijzelf maar voorspiegel dat ik met pre-pensioen ben.
    Met maar ca. 4 uur energie per dag ben ik met vallen en opstaan inmiddels blij dat niets meer moet, en geef een geheel andere invulling aan mijn dagelijks leven.

    Het gaat je goed !
    Hartelijke groet, Toon

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Toon,

      Dank voor je reactie. Waar ik veel ‘sterktewensen’ ontvang nu naar jou een sterktewens en veel kracht en innerlijke wijsheid toegewenst.

      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  2. bewustzin zegt:

    Hoi Edwin,
    Ik sluit me aan bij wat de vorige respondent ook al opmerkte en wat me tijdens het kezen van je blog te binnen schoot: je moet eigenlijk mentaal wel heel erg sterk zijn om fysiek zo zwak te zijn…
    Als zoiets je overvalt, dan is dat bepaalt niet niks. Niet om het je lastig te maken, maar misschien heeft de ‘wil’ om weer te ‘moeten’ werken wel een iets dieper liggende betekenis. Hard werken hebben meer onder ons geleerd van de vorige generatie, waarbij een koortskop nog niet voldoende reden was om ziek thuis te blijven. Maar de drive om weer te werken heeft misschien wel met andere morele waarden te maken? Is het daarbij niet gewoon dat je je op de een of andere manier het liefst zowel nuttig als weer ‘gewoon’ wilt voelen? De mens is van nature op zoek naar vervulling, naar de zin van het leven, zo je wilt. En heel misschien is de onmogelijkheid die je ondervindt wel een deur naar een mogelijkheid die je eerder nog niet kende. Het is maar een wat brutale gedachte, maar soms ligt onze daadwerkelijke vervulling niet op het pad dat we aanvankelijk zijn ingeslagen en is ‘je bijdrage aan het grotere geheel’ nu iets anders dan wat je voorheen kende. Ik realiseer me dat het werken aan je gezondheid alle energie al van je vergt, laat staan het ‘moeten’ nadenken over de veranderde invulling van je bestaan, maar: waar een wil is, is een weg… (En dat vraagt misschien niet om ‘moet’ maar om ‘moed’). Dank weer voor het delen van je update en sterkte weer, Els.

    Like

  3. André zegt:

    Diep respect voor je Edwin! Heel veel sterkte weer!

    Like

  4. Leo de Jonge zegt:

    Hoy Edwin,
    Jouw werken zit in het beschrijven van de gevoelens. Dat wordt gewaardeerd. Jouw werken ligt op dit moment niet bij de werkgever, maar in het informeren en leren naar de omgeving waar jij bij velen het middelpunt van bent. Nu heb je energie, straks weer niet meer. Dat gaat af en aan. Uiteraard ga ik voor veel energie, want dan kan jij ons blijven verrassen met sterke belevenissen, gevoelens en “energie”.

    Like

  5. Reint zegt:

    Hoi Edwin,

    Ik hoorde een paar weken geleden toen ik toevallig weer een keertje op scouting was dat je ziek bent. Ik word er stil van…

    Ik heb net maar eens je blog gegoogled en er wat van gelezen. Nu ben ik een slechte lezer, dus het is wel een beetje veel tekst voor mij, maar toch goed er wat van te lezen.

    Ik ben niet zoveel in Goes, maar als je het leuk vindt kan ik kijken of ik een keertje op bezoek kan komen.

    Weet dat je altijd hoop mag houden, en blijf in alles volharden. Super te lezen dat je dat ook doet!

    Ik bid voor je,
    Reint

    Like

  6. Pingback: Op weg naar het UWV… | Blog van Edwin van Dijk

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s