Belasting betalen

Wij leven in een landje waarin vaak gemopperd wordt over het betalen van belasting. Mijn vader heeft me wel eens gezegd; ‘Ik zou wel willen dat ik veel belasting moest betalen jongen, want dan zou ik ook veel verdienen’. Bij de discussie over het betalen van belasting gaat het vaak al snel over ambtenaren. En dan volgt al snel de kreet ‘Er moeten minder ambtenaren komen!’. Menig politieke partij roeptoetert deze roep met graagte na. Zowel die partijen als de roeptoeteraars brengen dan consultants, die vele veelvouden verdienen van die oorspronkelijke ambtenaren, met busladingen naar binnen om het werk te doen dat niet meer gedaan wordt omdat er ‘minder ambtenaren’ moesten komen.

Bovenstaande tegenstrijdigheid is al een bijzondere maar het kan nog gekker. Echt waar? Ja hoor, nog véél gekker, lees maar: Op straat wordt dag in dag uit geroepen om méér ambtenaren. De hele dag door rijden mensen in hun auto en op hun fiets door stad en land te roepen om méér, véél meer ambtenaren. Hé?, dat hoor ik nooit om me heen en ik doe het zeker niet denk je nu wellicht. Maar is dat wel zo? Onze straten, onze parken, onze bermen, de op- en afritten van onze snelwegen en onze pleinen liggen vol met afval dat door ons (jij en ik niet natúúrlijk…) nogal achteloos wordt weggesmeten. Deze actie, het weggooien van afval in de publieke ruimte betekend stomweg; ‘Ik wil méér ambtenaren!’ Neem méér ambtenaren aan want ik wil graag dat die ambtenaren, dat de gemeente mijn rotzooi opruimt. Ik heb er vanwege allerhande drogredenen geen zin in of geen tijd voor roept de roeptoeteraar en brult luidkeels om méér ambtenaren die zijn rotzooi voor hem moeten gaan opruimen (lees bij de mannelijke vorm ook de vrouwelijke). Dat is hoe ik het wegwerpen van afval versta en ik ben elke keer weer verbaasd over hoe vaak ik die roep op straat, in het park of op dat plein hoor.

Een tijd geleden heb ik besloten vrijwilligerswerk te gaan doen voor de gemeente (of lees gemeenschap). Ik kieperde mijn volle huisvuilniszak op de kop in de container en ging met die lege vuilniszak en een prikstok het park in. Een half uurtje later had ik weer een volle vuilniszak voor mijn container en ook nog eens mijn ‘goede daad’ als Scout verricht, vond ik zelf. Maar nu twijfel ik… Zoveel mensen willen blijkbaar méér ambtenaren en veel mensen zonder werk willen die baan heel graag hebben. Nu voelt het bijna alsof ik met mijn zelfgegeven vrijwilligersbaan die mensen van het werk houdt en dat is uiteraard het laatste dat ik wil.

Maar goed, dwars door alle semi-cynische en half-humoristische zinnen heen, is de boodschap denk wel zichtbaar. De wereld lijkt ineen te storten als je het journaal te vaak kijkt of de krant te intensief leest maar ook dan blijft het oude spreekwoord ‘Een betere wereld begint bij jezelf’ recht overeind staan. Dat spreekwoord geldt in het groot in de wereld maar vooral ook in het klein bij jezelf bij de keuze (já het ís een keuze!) of je je afval gewoon opruimt of op straat kiepert.

En voor eenieder die denkt; Hé, dit blog ging toch over hoe hij met ‘zijn’ (rare uitdrukking) hersentumor omging? Dat klopt nog steeds maar het leven bestaat voor mij gelukkig uit véél meer dan dat zieke lichaam. Het bestaat inmiddels zelfs weer uit collega’s aangezien ik weer voorzichtig wat ben gaan werken en dat bevalt me meer dan goed! Nu maar hopen dat het de collega’s ook bevalt…;-)

Het bestaat helaas ook uit een wat mindere week die achter me ligt wat helaas heeft geresulteerd in een ingelaste MRI waar ik woensdag de uitslag van krijg. Spannend dus tot die tijd. Als de MRI geen alarmbellen laat rinkelen, begint donderdag mijn volgende chemokuur. Voelt best raar om te hopen dat je mag beginnen met een volgende chemokuur omdat dat inhoudt dat de MRI geen rariteiten laat zien. Dat natuurlijk los van de rariteiten die mijn brein toch al wel produceert bij tijd en wijlen zal de man of vrouw met de goede grap voorop de tong dan zeggen! ;-). En die #hersenhumor, daar houd ik van en ik wil je de volgende ‘conversatie’ met een glimlach (soms was het een schaterlach) niet onthouden:

Aanleiding:

  • Spam van Blokker in mijn mailbox

Reactie 1 via de mail:

Beste blokker,

Ik heb uw spam in goede orde ontvangen.

Als straf komt u 6 maanden op mijn ‘No-Buy’ lijst te staan. Bij elke volgende spam-mail verleng ik deze periode met wederom 6 maanden. Tot die tijd zal ik mijn aankopen die ik normaal in uw winkel deed doen bij de Marskramer.

Verwachtend dat u gepaste maatregelen neemt verblijf ik.

Reactie 2 via kwetter:

Wegens dumpen van afval, ook wel genaamd ‘spam’ in mijn mailbox door @Blokker, hen voor straf voor 6 maanden op mijn ‘no-buy’ lijst gezet.

Reactie van @Blokker via kwetter:

@HoiEdwin Dat is wel ’n hele lange straf Edwin. 😦 Kunnen we ’t goedmaken? ps. je kan ook aangeven geen mail meer te willen ontvangen. ^PT

Reactie 3 via kwetter:

@blokker Niet de benadeelde van dumping moet actie ondernemen maar de veroorzaker. Spam cq. afval pas versturen ná toestemming ontvanger.

En of ik op deze wijze het voorgenoemde spreekwoord doorleef of geweld aandoe laat ik aan jou als lezer maar één spreekwoord heb ik hiermee absoluut doorleefd en dat is; ‘Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd’ en gelachen heb ik voluit!.

Het ga jullie goed en je weet het inmiddels; laat vooral een reactie achter, ik lees ze graag en tot een volgend moment van contact op welke wijze dan ook.

Hartelijke groet, Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Belasting betalen

  1. Gert Mulder zegt:

    Ha Edwin, goed verhaal. De kern is de een harde waarheid. Overigens…ik ben blij dat ik je af en toe weer zie in de kazerne. En de #hersenhumor, die houden we er in!
    Laten we hopen op de volgende kuur, we zien je daarna weer gewoon in de kazerne. Zeker weten!

    Grtz. Gert

    Like

  2. bewustzin zegt:

    Cynisch of niet: je schetst weer scherp hoe ‘de mens’, als zelf-lerend organisme, toch telkens weer in staat blijkt te zijn om juist onlogische processen in stand te houden. Omdat niemand ze doorbreekt. Of omdat niemand zich voor een onpersoonlijk proces persoonlijk verantwoordelijk lijkt te willen voelen. Ik kom net een berichtje tegen over de manier waarop iemand de verzender van een SPAM-bericht met gelijke munt terugbetaalt (http://www.froot.nl/posttype/froot/kerel-krijgt-dit-spam-smsje-en-reageert-op-deze-briljante-manier/) en ik moet toegeven dat ik er lange tijd ook energie instak om dergelijke lieden terug te mailen en aan te spreken op hun moraal. Maar eerlijk is eerlijk: ik schep er ook een merkwaardig soort genoegen in om telefonische marketeers zodanig ‘aan het lijntje’ te houden dat het hen op een gegeven moment teveel wordt en zij van het gesprek af willen. Liefst door technische vragen over het produkt te stellen die ze boven de pet gaan (‘Kan je premievakantie inlassen? Mag je een extra storting op de polis doen? En in welke bandbreedte dan? enz.) En als ze dan opwerpen dat ze aan het einde van het gesprek een bandje afdraaien waarop ik aan kan geven dat ik mij kan laten opnemen in het ‘bel-me-niet-register’ dan is mijn plagerij niet over. Dan vraag ik waarom ze mij daarmee door willen verbinden: zij bellen mij toch? En ze blijven mij bellen, dus ergens is hun eigen administratie niet capabel genoeg om de mensen bij wie bellen zinloos blijkt eruit te filteren. Dus blijven ze me bellen en verwonder ik me over het gegeven dat ze ervoor kiezen om telkens mijn uitgebreide antwoorden aan te horen. Ik hoop dan bijna dat ze nog eens terugbellen…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s