Verjaardag!

Precies een jaar geleden ging de bel. Ik had geen zin in bezoek en dacht ‘die gaat vanzelf wel weg’. De bel bleef echter gaan en ik dacht ‘wellicht helpt een aspirientje en gaat de beller dan wel weg’. Maar nee hoor, de beller ging niet weg en kwam zonder dat wij open deden gewoon binnen. Gevraagd naar zijn naam bleek deze bezoeker ‘Leven’ te heten. ‘Leven’ had echter vele pseudoniemen en gebruikte die ook vooral in het begin. Hij gebruikte de namen epilepsie, vaatmalformatie, Sturge Weber en ten slotte hersentumor. Leven kwam ons leven binnen en ging niet meer weg.

Nu zijn we vandaag precies een jaar verder met deze oorspronkelijk ongenode gast in ons midden. Wat heeft deze gast ons gebracht of wellicht ontnomen? Velen noemen het ‘verschrikkelijk’, ‘vreselijk’, ‘erg’, ondraaglijk’ en zo zijn er nog vele termen. Ook wij hebben ze allemaal wel eens gebruikt. Stapje bij beetje bleek deze ongenode gast meerdere gezichten te hebben en diepere lagen in zich te dragen. Deze meerdere gezichten en diepere lagen lieten zich op verassende, onroerende, wonderlijke en soms lachwekkende manieren meer en meer zien.

Plots zag ik dat ik niet alleen met een fantastische vrouw getrouwd ben maar dat ik zonder het te beseffen met een engel getrouwd ben. Ineens hernieuwden vriendschappen zich, verdiepten vriendschappen zich en dienden zich nieuwe vriendschappen aan vanuit plekken waar ik die vriendschappen nooit gezocht zou hebben. Ik leerde ineens dat er meer in mij zit dan dat ik gedacht had, dat ik de kanten van dit jaar die ook ik ‘erg’ of ‘verschrikkelijk’ vond, best redelijk bleek te kunnen dragen. Ik zag tot mijn verbijstering dat een jochie van toen 10, nu 11, op wonderbaarlijke wijze om blijkt te kunnen gaan met deze ongenode gast. Dat dat kereltje vol verborgen wijsheid vragen stelt die alleen kinderen kunnen stellen en daarmee de deur opent voor intieme, diepgaande en hartverwarmende gesprekken. En zo bleef ‘Leven’ mij te verassen met kanten van het leven die ik voorheen niet kende en wellicht zonder deze wending nooit had leren kennen.

Had ik het dan niet willen missen? Het is een grote vraag waar ik niet zomaar antwoord op kan geven. Hoe had het gelopen zonder deze ongenode gast? Wie het weet mag het zeggen. Ik hing tegen een Burn-out aan, had wellicht nooit de verdieping in mijn relatie gevonden die ik nu heb gevonden, had vast vele ouderavonden gemist omdat ik het ‘te druk’ had, had de diepten van sommige vriendschappen wellicht nooit leren kennen en die nieuwe vriendschappen hadden er wellicht niet gekomen. En als kers op de taart heb ik mijn geloof kunnen verdiepen en heb ik me de hele weg gedragen en getroost gevoeld vanuit die met het menselijk oog niet zichtbare plekken. Ik heb de kracht en troost mogen ervaren die mijn vader heeft ervaren in de dagen voor zijn sterven en mag en kan dit nog dagelijks opnieuw ervaren.

En dan die tranen. Vele tranen van mijzelf en zoveel mensen om mij heen. Soms zoete tranen van geluk omdat een honingstroopwafel (Lekker!!!) me weer begon te smaken na het verlies van mijn geur en smaak. Vaak ook bittere tranen als gepraat wordt over prognoses waarbij je je al snel beseft wat je dus volgens die ‘prognoses’ niet meer mee gaat maken. Tranen bij al die mensen om mij heen waar deze ongenode gast ook zijn invloed op uitoefende. Sommige van hen hebben die andere kanten van ‘Leven’ ook leren kennen en halen uit die ervaring nu het maximale waar anderen dit minder hebben gezien en reageren op deze ongenode gast met de associaties die ik hiervoor al noemde zoals ‘angst’ of ‘verbijstering’.

En Edwin, wat is nu het antwoord op de vraag uit de vorige alinea? Ik heb besloten géén antwoord te geven. Geen ‘ja’ én geen ‘nee’ te zeggen. Het antwoord ‘ja’ of ‘nee’ dient geen doel meer. Deze gast is binnengekomen en zal niet meer weggaan. Hij bracht een zak met cadeautjes mee waarvan de ene een zegen is en de andere wellicht ook maar ik zie het soms nog niet op die manier. En die zegen kwam vaak binnen via de brievenbus of via de deurbel. Dan stond er een bloemist met een pracht van een bos bloemen en kwam die arme postbode met een topzwaar karretje achter haar fiets weer een stapel kaarten brengen. Het is een ware rijkdom om te ontdekken hoe veel mensen met je ‘mee-leven’, mededogen over proberen te brengen en er letterlijk dag én nacht voor je/ons zijn. Het heeft ons ontzettend goed gedaan en daarvan durf ik met zekerheid te zeggen dat we het niet hadden willen, niet hadden kúnnen missen want deze levensreis leg je onmogelijk alleen af, dat kun je alleen met vele anderen om je heen.

In plaats van ‘ja’ of ‘nee’ is er nog een middenweg en die heet ‘acceptatie’. Acceptatie gecombineerd met ‘doorléven’ leidt naar ‘dóór-leven. Dat alles is wat ik voluit doe en van plan ben nog vele vele jaren te blijven doen totdat mijn tijd hier voorbij is. En tot die tijd? Die vraag herbergt een veel diepere essentie in zich dan de vorige vraag. De vraag wat te doen met je leven is belangrijker dan de vraag of je iets wel of niet mee had willen maken. Wat te doen me je leven vergt diepgaande antwoorden die pas te geven zijn als je voldoende kleur op je pallet hebt liggen om dat schilderij van het leven ten volle te kunnen schilderen. ‘Leven’ heeft vele kleuren toegevoegd aan mijn pallet waardoor ik nu meer dan vorig jaar in staat ben het levensschilderij te kunnen schilderen in haar volheid en kleurenpracht. En al schilderend zie ik dat dit schilderij nooit af komt en dat ‘Leven’ niet altijd zo prominent aanwezig blijft en vast ook weer terug op bezoek komt om nieuwe kleuren te brengen voor mijn pallet waardoor ik mijn levensschilderij, zeg maar mijn levenswerk, met nog mooiere of verfijndere kleuren kan schilderen. Totdat ‘Leven’ weer aanbelt leef ik het leven met de vele extra kleuren die ik nu gevonden of gekregen heb ten volle. In de aanwezigheid van zoveel moois om mij heen, dat ik nu beter ben gaan zien dan ooit, lukt dit ‘ten volle’ leven me bijna iedere dag en daarmee al vele malen vaker dan voordat die bel ging.

En ten slotte nog kort de fact & figures van dit moment. Vandaag is dag 3 van mijn 5e van 6 maandelijkse chemoweken. De 1e dag was een regelrecht drama wat niet veel goed beloofde voor de volgende dagen. Gelukkig was gisteren, dag 2, veel beter te doen wat goede moed en goede hoop geeft voor vandaag. Afgelopen maandag heb ik een MRI gehad en afgelopen woensdag de uitslag. Deze was gelukkig zeer positief. Geen enkele indicatie van recidive en ook het operatiegebied begint er steeds beter uit te zien d.w.z. dat het bloed rondom het operatiegebied steeds minder wordt. Kortom, even een hele flinke donkere dip op dag 1 van deze chemoweek maar ik ga er vanuit dat dat bij die ene dag blijft en vandaag wordt het dik 22 graden en dus genieten van het letterlijke en figuurlijke zonnetje. Ik wens je hetzelfde genieten toe en tot een volgende wijze van contact via dit blog, i.r.l. of anderszins.

Het ga jullie allen goed. Laat vooral een reactie achter op dit blog als je je hiertoe geroepen voelt, ik lees ze met veel plezier en dankbaarheid. Hartelijke groet,

Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

18 reacties op Verjaardag!

  1. bewustzin zegt:

    Geraakt. Nooit geweten dat ‘de man met de hamer’ ook zo kan binnenkomen. En nog zijn verjaardag mee mag vieren ook. Ieder die deze verjaardag met je meeviert, zal zonder twijfel zelf ook een stukje wijzer op weg gaan. Ben er stil van.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Els, Dank je wel! En je weet al zo goed welke rijkdom er in die stilte te vinden is. Mooi dat je even stilvalt om zo de wijsheid in jezelf weer naar voren te kunnen laten komen. 😉
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  2. elsjeveth zegt:

    Ding dong bij rinkelt door je verhaal een bel om mij eraan te herinneren me vooral niet druk te maken over de futiliteiten van t leven.
    Diep geraakt door je prachtig geschreven item

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Elsjeveth, dank voor je reactie, wordt gewaardeerd! Mooi dat je je diep laat raken. Het is een van de kwaliteiten van de mens zich diep te kunnen laten raken. Ik wens het je toe dat je dat nog vaak mag gebeuren, het verrijkt de veroorzaker en de geraakte.
      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  3. Wiel Hacking zegt:

    Wijze inzichten, Edwin. Dank, dat je dit wilde delen. Je woorden zetten mij aan tot bescheidenheid.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Beste Wiel, dank voor je mooie woorden en ik deel mijn ervaringen met graagte. Bescheidenheid is een deugd waar ik soms nog naar moet zoeken. Mooi dat deze woorden jou daartoe aanzetten, het tovert een glimlach op m’n gezicht.
      Graag tot binnenkort en een hartelijke groet,
      Edwin

      Like

  4. Jan de Regt zegt:

    Hoi Edwin, ik ben weer zeer onder de indruk hoe jij deze “verjaardag” beschrijft en dat je acceptatie kiest als antwoord op de vraag of je dit “eerste” jaar wel of niet had willen missen, een vraag waarop “nee” het meest logische antwoord lijkt. Fijn dat de laatste berichten positief zijn.
    Hartelijke groet!

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Beste Jan,
      Dank voor je reactie. Fijn dat je onder de indruk bent. Ik wens het je toe dat je in werk en daar buiten vaker onder de ‘indruk’ mag zijn dan dat je het in en ‘in-druk’ hebt.
      Vast tot binnenkort op welke wijze dan ook. Hartelijke groet,
      Edwin

      Like

  5. Anita zegt:

    Hier ook een medemens wat is geraakt. Zoveel herkenning. Hier ook veel ongenode gasten aan onze deur: Leven wordt intens geleefd – beleefd. Dank je wel voor het delen. Wens je alle goeds en hoop positieve berichten te blijven lezen.

    Like

  6. moenaert zegt:

    Hoi Edwin,
    We kennen elkaar niet direct.
    We zijn collega’s binnen de VRZ die wat werk betreft niets met elkaar te maken hebben.
    Ik zag je weleens en dan zag ik een stille, integere en rustige gast.
    Nu ken ik je van je blogverhalen.
    Wat schuilt er een sterke persoonlijkheid achter die stille man, die zo veel te vertellen heeft in essentie!
    Ik verstil dat in alle verschrikkelijkheid van wat jouw overkomt en je naasten om je heen, je overstijgend de toegevoegde waarde ziet en ervaart en dit ook deelt.
    Diep respect.

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      HeHoi,

      Leuk om op deze wijze collega’s ‘te leren kennen’. Schiet me de volgende keer dat we elkaar zien even aan zodat ik een gezicht heb achter deze reactie. Dank voor je complimenten, mooi om te horen/lezen zij het dat ik dat niet allemaal zelf doe en het meer ervaar als dat ik het blijkbaar in me heb om eea aan diepere waarde(n) te zien, te kunnen en te mogen ervaren. Hoe dan ook, we hebben het er wel eens over als we elkaar i.r.l. zien.

      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  7. Philip zegt:

    Hoi Edwin,

    Onder de indruk van je blog waar je mij gistern op wees. Ik heb aantal doorgelezen. Je blogs maar zeker ook het gesprek van gisteren Getuigd van karakter, moed en een rotsvast vertrouwen in de grootste twijfel wat men ook wel geloof noemt.
    With compliments!
    Philip

    Like

  8. Peter Smit zegt:

    Hoi Edwin,

    Het is niet mijn gewoonte om op linkjes in tweets te klikken. Toch deed ik het nu bijna een uur geleden. Dat laatste uur heb ik je blogs gelezen en ik kon er niet mee ophouden. Wat onze link is weet ik niet eens zeker, ik zal je ooit eens zijn gaan volgen vanwege je functie bij de veiligheidsregio. Misschien weet jij het beter. Stedin? De oefening in Zeeland waar ik een mindmap maakte?
    Hoe dan ook, ik ben diep in het hart geraakt door je verhaal. Zat erg te twijfelen vandaag over een grote beslissing en heb besloten om het gewoon te DOEN. Dank je wel voor je mooie, en diepe woorden. Woorden die raken in het hart. Heb me gelijk geabonneerd op je blog. Tot een volgende keer.

    Peter Smit, Utrecht

    Like

    • HoiEdwin zegt:

      Hoi Peter,

      Goed dat je het gewoon gaat ‘DOEN’, leuk om te horen. Waar we elkaar van kennen weet ik niet. Ben inmiddels helaas een jaar uit de running, de oefening ‘Stedin’ ken ik niet. Maar goed, vast tot een volgend contact via dit blog of wellicht i.r.l.

      Hartelijke groet, Edwin

      Like

  9. Pingback: Leestip van de dag – zaterdag 18 juli 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s