Het Beterschap

Vandaag is het 31 oktober. Dat 2 van mijn laatste chemo 5-daagse en daarmee de afsluiting van in totaal 12 weken chemo en 6 weken bestraling die halverwege Maart van start gingen.

De afgelopen weken waren zo op het oog niet m’n beste weken. Ik leek wat ‘insulterig’ te worden en m’n herstelweken tussen de chemokuren in verliepen minder goed dan de eerste paar keer.

Helaas heeft de HAP-arts weer een paar keer moeten komen en ook de bezoekjes aan de Neuroloog zijn wat frequenter geworden dan we gewend waren. De ingelaste MRI liet gelukkig een gunstig beeld liet zien dus we waren niet direct heel ongerust maar prettig is het niet om meerdere keren per week soms uren lang schuddend op de bank te liggen…

Op het ‘Beter-schap’ van de doktoren lagen de afgelopen weken maar weinig oplossingsvarianten, of beter gezegd maar één. De oplossing is standaard: ‘Meer pillen’.

Mijn niveau aan anti-epileptica is in de afgelopen tijd bijna verviervoudigd. Als het zou werken dan is het tot daar aan toe maar het werd de afgelopen tijd alleen maar slechter.

Komende week onderga ik weer een EEG om te kijken of de epileptische activiteit waarneembaar is in mijn brein. Verder is het insulterig patroon dat ik laat zien nogal a-typisch (het zal ook eens niet hé hoor ik jullie al zeggen…;-). Ik reageer niet of helaas juist tegenovergesteld op medicatie die ter interventie bij een insult bedoeld is en ik raak bij een ‘insult’ niet buiten bewustzijn maar ben er juist mentaal volledig bij terwijl ik fysiek bijna nergens meer toe in staat ben.

Kortom, er moet iets anders aan de hand zijn. Dit lijkt meer op mentaal vlak te liggen dan op fysiek vlak. Wellicht heeft mijn mentale weerbaarheid die ik het afgelopen jaar heb mogen ervaren ook zijn keerzijde. Wellicht heb ik nog het e.e.a. te verwerken zonder dat ik het door heb en kiest mijn lichaam er voor dat op deze wijze tot uiting te brengen.

Als dit zo zou zijn, is me dat niet vreemd. In 1995 ben ik in dienst van de Verenigde Naties uitgezonden naar Bosnië-Herzegovina. Daar kwam ik op het oog goed gezond van terug totdat ik 3 jaar later even flink in de put kwam te zitten omdat bleek dat er nog het e.e.a. verwerkt moest worden. De schoonheid was wel dat die verwerking gebeurde in de vorm van vele gedichten die uit mijn vingers begonnen te vloeien. Mijn gedichtjes op twitter (@HoiEdwin) zijn hier een uitvloeisel van (zoek op #minipoem).

Die uitingsvorm van toen van mijn onderbewustzijn was op het oog een mooiere dan die ik en mijn direct omgeving nu ervaren. Toch geeft het een bijzonder gevoel van rust te weten dat mijn ‘mens-zijn’ blijkbaar voldoende in staat is aan te geven dát er nog werk te doen is. Ik kan mopperen over de wijze waarop dit tot uiting komt maar ik ben vooral dankbaar dát het tot uiting komt. En nog meer dan dat ben ik dankbaar dat ik (lees vooral ook we) in staat ben (zijn) het met wat hulp te herkennen, te erkennen en de drive heb er eens flink mee aan de slag te gaan. Wellicht heb ik ook nog wat werk te doen i.r.t. het verlies van mijn vader aan een hersentumor komende 7 november nog maar 2 jaar geleden. Kortom; werk aan de winkel en dat betekend voor mij mouwen opstropen en aan de bak.

En hoe dan? Ik weet het uiteraard nog niet helemaal maar één ding weet ik wel en dat is dat het niét gaat via het ‘Beter-schap’ van de doktoren. Méér pillen is niet de oplossing en mocht ook de EEG uitwijzen dat van epilepsie geen sprake is dan gaan we op weg naar minder pillen. Belangrijker dan dat is het op weg gaan naar het bewust maken van wat er onbewust wel of niet speelt en het ‘oplossen’ en/of zichtbaar maken van onderliggende emoties, verdiet, angsten en noem het zo verder maar op.

Waarom toch zo’n persoonlijk blog? Ik heb een jaar geleden de afspraak met mezelf gemaakt om niet angstig in een hoek te gaan zitten en die afspraak staat nog recht overeind. Met hulp van velen om me heen en hulp van boven heb ik (lees weer vooral wé!) het best aardig gered in wat met recht een waanzinnig jaar genoemd mag worden. Ook nu kies ik voor openheid, kwetsbaarheid, geloof, vertrouwen en ‘samen delen’. Makkelijk? Geenszins maar voor mij wel natuurlijk en daarmee de weg die ik wil gaan. Hoe die weg eruit ziet blijft een verassing. Wellicht wat onverwachtse afslagen, af en toe een mistbank en van tijd tot tijd een buitje. Hoe dan ook blijf ik er van overtuigd dat het leven niet uit eenzijdige blikvelden bestaat. De regen brengt een heerlijke geur met zich mee, een mistbank laat als je goed kijkt een mystieke wereld zien en een onverwachtse afslag draagt nieuwe ontmoetingen met onverwachte mensen in zich. De uitingsvorm van mijn onderbewustzijn heeft me na mijn uitzending nu bijna 20 jaar geleden vele mooie gedichten gebracht Ik ben benieuwd of er nu weer zo’n schoonheid verborgen ligt in deze periode. Zekerheden bestaan niet maar één wel en dat is dat ik die schoonheid nu al dagelijks in de ogen mag kijken en dat ik dat nu dan ook maar snel weer eens doen!.

Het ga jullie allen goed. Laat vooral een reactie achter op dit blog als je je hiertoe geroepen voelt, ik lees ze met veel plezier en dankbaarheid. Hartelijke groet,

Edwin

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

8 reacties op Het Beterschap

  1. Gert Mulder zegt:

    Hoi Edwin, jammer dat het niet helemaal loopt en gaat zoals gehoopt. Neem de tijd om het weer op de rails te krijgen. Iedere wisselstoring kan opgelost worden door de juiste knopjes te bedienen. Dat begin bij inzicht, dat lees ik in je blog. Nu nog de juiste knopjes… Veel sterkte!

    Gert

    Like

  2. Peter Smit zegt:

    Ha Edwin, dank voor je persoonlijke blog. Delen is vermenigvuldigen. En beter-schap gewenst van iemand die ooit psycholoog wilde worden. Onderdruk in geen geval je poëtische aandrang.
    🙂 Sterkte,

    Peter

    Like

  3. In kwetsbaarheid en eindigheid hebben we als mensen veel gemeenschappelijk! Kwetsbaar leven brengt een zoektocht op gang,eigenlijk is het meer een zwerftocht. Al zwervend zoeken we naar houvast,naar nieuwe perspectieven,vergezichten en naar hoe we elkaar kunnen helpen om een leven te leven die de moeite waard is.
    Het is als medemens zo fijn te mogen ervaren,Edwin dat jij door woorden te kunnen geven aan jouw lijden,het lijden te verdragen maakt. Dat er mensen zijn die je verhaal willen horen, helpt te begrijpen wat erin je hoofd aan de hand is.
    Verdriet delen,maakt het niet licht,maar misschien draagbaar.
    Jij bent een groot voorbeeld voor ons,maar denk ik ,voor veel mensen!!!!!!!
    Je verdriet benoemen zodat er iets nieuws uit kan voorkomen is een teken van geestelijke gezondheid.
    We denken daarbij aan jou Edwin en natuurlijk daarnaast aan je lieve vrouw en fijne zoon!

    Like

  4. toonwillemse@home.nl zegt:

    Prachtig geschreven Edwin, bedankt. Ik hoop nog lang van je te mogen lezen.
    Hartelijke groet, Toon Willemse

    Like

  5. Carl de Hulsters zegt:

    Edwin,
    Na het lezen van blog word ik stil, onvoorstelbaar wat een kracht jij heb om dit allemaal tot in detail te beschrijven. Ik hoop ook dat je daaruit de kracht kan vinden om jou lijden te verzachten en kan verder bouwen naar herstel en naar een leven wat fijn en de moeite waard is. Maar met jou kracht en gesteund door jou gezin moet dat lukken.
    Veel sterkte en mogelijk kunnen het feest van Allerheiligen en Allerzielen jou tot steun zijn.
    Een aangenaam weekend met prachtig weer.
    Hartelijke groet, Carl

    Like

  6. bewustzin zegt:

    Tja, dat beterschap, dat ligt niet bepaald voor het grijpen…
    Soms wensen we het allerbeste van de bovenste plank, willen we alsmaar groter groeien.
    Maar soms vallen we op onze knieën uit dank, om dan de bloemen naast het pad te kunnen zien bloeien..

    Like

  7. Jose zegt:

    Hi Edwin,
    Het is al jaren geleden dat je hier thuis (als broer van S) met L. op de bank zat en vertelde over jullie toekomstplannen…. Ik moest er weer aan terugdenken toen ik hoorde wat je was overkomen…
    Vanaf dat moment ben ik af en toe jouw blog gaan lezen.
    Ik wil je graag laten weten hoe bewonderenswaardig ik het vind zoals jij met de situatie omgaat.
    Je kunt op een fantastische manier verwoorden wat je voelt, beleeft en doormaakt!
    Graag wil ik jullie samen alle goeds wensen,
    groeten uit Meppel van José en Max

    Like

  8. Anita zegt:

    Wat een krachtig geschreven post. Kwetsbaarheid is hier overduidelijk een kracht.
    Zekerheid krijgen we niet maar Genieten van alle het moois (schoonheid) wat er op ons pad komt kunnen we des te meer #voelsprieten. Blijf vooral schrijven … Wens je alle goeds!
    Hartelijke groet, anita-hersenspinsels.blogspot.nl
    .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s