Over-Leven

Het is bijna 7 februari, een dag als alle andere maar toch dit jaar een dag met een bijzonder ‘tintje’. Die dag 3 jaar geleden ging het dak er bij af en werd er een hersentumor verwijderd. Operatie geslaagd maar daarna begon het wachten op ‘de’ uitslag van het onderzoek naar aard en ernst van de tumor. Dat was helaas niet best en de levensverwachting de ik meekreeg was zo’n anderhalf jaar. Kon ook eerder zijn en uiteraard ook later, dat heb je met gemiddelden. Op 7 februari van dit jaar heb ik dat gemiddelde dus verdubbeld en aangezien ik te eigenwijs ben om dood te gaan ben ik vast van plan dat ‘verdubbelen’ nog een paar keer te gaan doen de komende decennia.

3 jaar, een mooie tijd om eens terug te kijken vanuit waar ik nu sta. Ik sta nu op een plek waarin ik mijn nieuwe ‘gebruiksaanwijzing’ niet alleen heb leren kennen maar ook meer en meer heb aanvaard. In concreto houdt dat in dat ik extreem prikkelgevoelig ben en daardoor, naast een heleboel wat ik (nog) wel kan, een heleboel niet kan. Als ik me ‘koest’ houd dan kom ik de dag door door één of twee keer per dag op de ‘overprikkeld-resetknop’ te drukken in de vorm van een power-nap.

Terugkijkend was me dit deel van m’n nieuwe gebruiksaanwijzing op enig moment duidelijk maar was ik te…., noem het strijdbaar of eigenwijs, om toe te geven. Ik zocht dus constant de grens op, ging er vervolgens met open ogen vrolijk fluitend overheen om vervolgens een flinke tik terug te krijgen. Die eigenwijzigheid is er inmiddels steeds minder. Ik heb die beperking grotendeels aanvaard en doe de dingen meer gedoseerd of vermijd activiteiten waarvan ik inmiddels weet dat ze te prikkelrijk zijn.

En uiteraard, de aard van het beestje verandert niet zomaar en met enige regelmaat schat ik mijn mogelijkheden te ruim in waarna ik met 2 spreekwoordelijke stapjes teveel vooruit, 4 stappen terug gezet wordt. Een voorbeeld; ik dacht afgelopen najaar wel eens een paar keer naar het theater te kunnen gaan met het gezin en een paar goede vrienden. Tot mijn spijt en verdriet eindigde dit twee keer in een klein drama met de bijbehorende tranen en een vroegtijdige gang naar huis. Wennen doet het wellicht nooit maar dit is inmiddels meer de uitzondering dan de regel.

Waar ik nu sta is vooral ‘hier’. ‘Hier’ is de plek waar ik niet al te veel vooruit kijk en ook niet achterom kijk in de vorm van ‘wat erg’, ‘arme ik’ of ‘vreselijk zeg’. Ik heb veel, ontzettend veel geleerd en in een vorig blog heb ik het wel eens omschreven als het ontvangen van een ongevraagde injectie met daarin 30 jaar levenservaring in een paar jaar tijd. Dat ‘niet al te veel vooruit kijken’ bestaat uit het niet maken van hele grote plannen en het aanpassen van onze wat minder grote plannen op het ritme van de periodieke MRI’s. Als voorbeeld: een vakantie boeken we pas ná een goede uitslag van de MRI. Mooi verhaal bij de MRI’s is dat in het begin elke 3 maanden een MRI kreeg en na een jaar of twee vroeg de neuroloog hoe ik het wilde qua MRI-frequentie omdat ik het protocol overleefd had en maar moest kijken hoe vaak ik een MRI wilde en dus een balans kon gaan zoeken tussen de stress die het wachten op de uitslag geeft afgezet tegen de onzekerheid die het te lang wachten met een volgende MRI geeft. We zijn uitgekomen op een cyclus van 4 maanden waarmee ik met de MRI van februari de mei-vakantie overkan, met de MRI van juni de zomer over kan en met de MRI van oktober de kerstdagen over kan.

Dit leren door ‘vallen en opstaan’ gecombineerd met een paar hulpmiddelen op het gebied van gezond leven brengen mij naar de plek waar ik nu staan en die plek is allersinds aangenaam te noemen. Ik ben zowel fysiek als mentaal in staat om ten volle te genieten van wat het leven te bieden heeft als ik dat maar doe binnen de bandbreedte die dit lichaam me op dit moment geeft.

Een van die ‘hulpmiddelen’ kennen we allemaal en dat is de zon. De zon? Yep, de zon. We weten allemaal hoe lekker het zonnetje op z’n tijd is maar wat we in onze maatschappij niet meer weten of vergeten zijn, is dat we al dat ‘lekkers’ van de de zon ook heel rechtstreeks tot ons kunnen nemen. Dit heet in goed Nederland ‘Sungazing’ en mocht ik je nieuwsgierigheid gewekt hebben dan kun je op de Nederlandstalige website www.sungazing.eu alles vinden over deze techniek. Ik ben er in oktober ’16 mee begonnen en sta inmiddels ’s ochtends (of ’s middags) 13 minuten naar de zon te starten en merk meer en meer hoe goed het me doet waarmee ik nog meer gemotiveerd raak om hier lekker mee door te gaan. Het levert ook nog eens een hoop schitterende foto’s op die ik dan ook met veel plezier de wereld in slinger via Bakkesboek (buiten Drenthe ook wel facebook genaamd……).

Dat was ‘m. Echt? Yep, het is een uur voor zonsondergang dus deze jongeman gaat z’n fiets pakken, de polder in en het zonlicht tot zich nemen ergens in de velden rondom het Schenge alwaar naast de zon honderden vogels me gezelschap houden in de schitterende natuur hier zo vlak bij huis.

En als laatste nog een toepasselijk toetje😆

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm. Bookmark de permalink .

11 reacties op Over-Leven

  1. K.G. Prent zegt:

    Edwin, ik blijf je volgen , en ga zo door

    met Gods Genade kom ook jij er wel !

    Groet Karel

    Liked by 1 persoon

  2. Nellie Heemskerk zegt:

    Knap hoor Edwin, petje af! Hartelijke groeten, Nellie

    Liked by 1 persoon

  3. Wilma zegt:

    Hallo Edwin , ik heb zoveel bewondering voor jouw hoe je dit allemaal beleeft en van zoveel dingen nog wel kunt genieten, niemand heeft de regie over zijn eigen leven, maar je bent toch alweer een eind verder.
    Groetjes Wilma.

    Liked by 1 persoon

  4. Jan zegt:

    Mooi verhaal weer!

    Like

  5. Leo de Jonge zegt:

    Hoi Edwin, prachtig zoals jij geniet van het leven, de zon en alles wat je gegeven is. Dat je langer gegeven is komt door je positiviteit en manier waarop je dat beleeft …. en opschrijft!

    Liked by 1 persoon

  6. Pingback: Nadat bij mij de ziekte van Parkinson werd gediagnosticeerd stond het leven van mij en mijn gezin plotsklaps op zijn kop. Na twee maanden ben ik begonnen met schrijven, ...

  7. Jan Kwant zegt:

    Hoi Edwin,

    Afgezien van jouw persoonlijke ervaring met je ziekte en je behandeling herken ik veel in de manier waarmee je hiermee omgaat.
    In mijn nieuwe blog noem ik de volgende woorden/ zinnen die ook in jouw blog voorkomen:
    Eigenwijs – aanvaarding – ‘hier’ – niet te ver vooruitkijken – genieten van wat het leven te bieden heeft!
    Mooi je reactie hierboven: Als het leven mooi is, en dat is het👌🏾, dan zijn de verhalen erover ook al snel mooi😉.
    Het tekent jou hoe je ondanks teleurstellingen toch vooral geniet wat wel kan!
    Door je positiviteit laat je anderen zien die het te druk hebben met het leven wat echt belangrijk is!

    In mijn blog van vandaag ‘Sun is shinning’ op http://www.jankwant.nl verwijs ik naar je blog.
    En zoals gewoonlijk met een muzieknummer erbij die ik deze keer heel passend vond.

    Ik wens je een mooi leven verder!

    Groeten,

    Jan Kwant

    Liked by 1 persoon

    • HoiEdwin zegt:

      Beste Jan,

      Goed weer van je te horen. Dank voor je mooie woorden en mooi te lezen (hier en op jou blog) dat we soms dezelfde woorden en zinnen gevonden hebben om weer te geven wat het leven ons voorlegt.
      Mooie muziek ook! Sinds ik de zon op deze wijze tot me neem zit ook steeds ‘Staring at the Sun’🌅 van U2 in m’n hoofd….🌞

      Alle goeds en een hartelijke groet, Edwin

      Like

  8. Sinttruije, Bert van (B.) zegt:

    Edwin,

    Goed om te lezen hoe het met je gaat. Wijze lessen geef je ons. Mooi om te lezen hoe je je leven op het spoor hebt en ik wens je fdat dit zo blijft.

    Met vriendelijke groet,
    B. (Bert) van Sinttruije

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s