Tja, daar ‘lig’ je dan…..

Dankbaar

Het is woensdag de 21e, vorige week woensdag werd ik voor het eerst wakker🛌 in het hospice dus tijd om een kort stukje te schrijven over hoe ik deze week ervaren heb.

Het leven in het hospice blijkt alles te zijn wat ik er van verwacht & gehoopt had. Het is raar, soms ingewikkeld😖, rustgevend😄, ontspannend, soms verwarrend, inspirerend en nog zoveel meer en dat elkaar opvolgend, afwisselend en elkaar aanvullend.

In de spreektaal ‘lig’ je in een hospice en hoewel dat ’s-nachts wel zo is, is dat de rest van de dag (nog) niet zover. Ik mag en kan hier zijn zoals ik ben en ben zo vrij als mijn fysieke staat dat nu nog toestaat. Ik ben nog steeds in staat veel te bewegen (lopen& 🚴🏻‍♂️fietsen) en doe dat dan ook volop en dan natuurlijk vooral in het eerste en laatste uurtje zon🌞 van de dag om lekker te sungzazen🌝 en wat liet de zon zich de afgelopen week prachtig zien zeg! Wat een genot❣️. Ook heb ik de ruimte om er op uit te gaan met m’n gezin👪 vrienden of familie en dat heb ik de afgelopen week dan ook een paar keer lekker gedaan. Afgelopen weekeind als gezinnetje lekker in het zonnetje in onze achtertuin in Kattendijke gezeten om daarna te genieten van home-made-pannenkoeken uit eigen keuken😋.

Deze aangename combinatie van de zorg van het hospice, de veiligheid die dat met zich meebrengt voor zowel mijn gezin als voor mij, de vrijheid om te bijven doen wat ik nu nog kan, maken dat het in zowel hart als hoofd💞 goed is en goed voelt om hier te ‘zijn’ en dat we ondanks dat het ook soms ingewikkeld is, overtuigd zijn dat de keuze die we gemaakt hebben de juiste is.

Wat daarbij zeker helpt, wat enorm helpt, is de fantastische wijze waarop vele mensen om ons heen een flink handje helpen met het ons ‘goed voelen’ bij deze stappen die we nu zetten in ons leven. Dat doen jullie op zo’n fijne, warme💝, betrokken, soms creatieve en dan weer verassende manier dat we woorden tekort komen om onze gevoelens daarover weer te geven. Het zijn de kaartjes💌, de bloemen💐 die niet alleen bij mij bezorgd worden maar nog véél belangrijker, óók zomaar thuis bij Lidewij omdat een paar lieve mensen zich bedachten dat zij na het dat ritje naar het hospice om mij daarheen te brengen, alleen naar huis reed en alleen thuis kwam, was is dat klaarstaande bosje bloemen🌷 zijn gewicht dan ineens vele malen in goud waard zeg❣️.

In  mijn pubertijd had ik door de vele scoutingkampen🏕 door de noordelijke provincies heen altijd wel een penvriendinnetje waardoor de postbode📫 een belangrijke figuur in mijn leven werd en ook gedurende mijn uitzending naar Bosnië was het wachten op kaartjes en 📦pakjes van de postbode om zo weer vanuit een connectie met thuis verder te kunnen. En ook nu weer begint na de lunch het wachten op de postbode die om te kijken of er weer iets liefs, leuks, aardigs, geks, onverwachts of lekkers (yep, mijn lokale biodealer is zelfs al lekkers😋 komen brengen💪🏾) bij de post zit. Voor iedereen die weet dat dit over jou gaat een ontzettend welgemeend 🙏🏻dank je wel🙏🏻❗️ rechtstreeks vanuit het hart van ons 💕beiden.

Nu hopen en bidden🙏🏻 dat er nog vele dagen en weken mogen volgen in deze fysieke en mentale gesteldheid en dat we deze laatste fase van moment tot moment, van nu tot nu, mogen blijven beleven in een gesteldheid die de warmte in zich heeft zoals deze nu tot ons komt. Daarmee is het niet altijd makkelijk maar wel in zowel hoofd als hart in balans☯️ en als die balans even zoek is dan blijkt er ineens zoveel moois en warms om ons heen te zijn dat die balans☯️ dan ook weer snel terug brengt, nogmaals dank voor jou🤝 bijdrage daarin❣️.

Mooie dag allemaal, pluk ‘m nu, straks komt later wel. Het ga jullie allen goed. Laat vooral een reactie achter op dit blog als je je hiertoe geroepen voelt, ik lees ze met veel plezier en dankbaarheid. (antwoorden komt er vaak niet van bij gebrek aan een toetsenbord op de ipad, maar laat dat je niet weerhouden, ik lees en doorvoel je reactie met zowel ogen😳 als hart❣️

🖖 Live long and prosper 🖖

Advertenties

Over HoiEdwin

'HoiEdwin' is een dynamische (begin) veertiger die vindt dat hij niet te vangen is in een tekstblokje. Toch een knullige poging: voor zover het me lukt mezelf, man, vader, Trekkie (echt waar), levensgenieter i.o., gezinsfan, kerstfanaat, (voormalig) HOvD, was werkzaam bij Veiligheidsregio Zeeland en helaas lid van de 'medische molen' na een epileptisch insult dat op 4 oktober '13 de aankondiging leek te zijn van een hersentumor die op 7 februari '14 verwijderd is, de nodige nabehandeling (chemo & bestraling) nodig heeft gehad en een niet al te beste prognose heeft opgeleverd. Hier probeer ik via het blog www.hoiedwin.wordpress.com breedte, diepte en duiding aan te geven. En daarnaast schrijf ik nog wel eens wat andere zaken in m'n blogs die me bezighouden, interesseren of waar ik iets van meen te moeten en/of mogen vinden... ;-)
Dit bericht werd geplaatst in Brainstorm. Bookmark de permalink .

5 reacties op Tja, daar ‘lig’ je dan…..

  1. Suzie de Feijter zegt:

    O zo blij dat het goed gaat met jullie. Moet jullie nu toch echt eens gaan ontmoeten. Ken enkel de papieren familie. Die kun je niet even vasthouden en/of knuffelen. Pluk de dag, de week, de maand.

    Liked by 1 persoon

  2. Peter zegt:

    Hoi Edwin,
    Telkens weer lees ik je teksten meet veel bewondering en respect.
    Ik wil je dan ontzettend vele mooie dagen wensen met je gezin.
    Groet
    Peter

    Liked by 1 persoon

  3. Marcel huijbrechts zegt:

    Hè Edwin, leef met je mee en goed te lezen dat je plekje in de hospice is in lijn van wat jullie ervan verwacht hebben. Ik heb de groep van de 39e (zover in beeld) op de hoogte gebracht met een app om ze zo ook op de hoogte te houden. Ik hoop dit lang nog te mogen doen zolang je je goed voelt. Geniet van wat de tijd je allemaal nog brengt.

    Groetjes Marcel

    Liked by 1 persoon

  4. bewustzin zegt:

    Mooi hoe deze transitie mag verlopen in een tempo dat je past. En hoe mooi dat je je ook bij deze afslag op je levensweg dankbaar bent voor en je weet te focussen op wat er vooral nog wél is, versus wat je inmiddels hebt moeten loslaten. En heerlijk dat je je nog steeds laat verrassen door de kleine dingen die op je pad komen! (of schuilt de grootsheid der dingen soms juist in het klein?) Ik wens je nog heel veel sungaze-momenten! Vanochtend liet het zich weer bewijzen.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s